دینار عقیصا

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Heydari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۰ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

دینار و نقل معجزه از امام علی(ع)

  • دینار می‌گوید: موقعی که ما به قصد صفین در رکاب حضرت علی(ع) از کوفه خارج شدیم، در بین راه تشنگی بر ما غالب شد. امام علی(ع) به ما دستور داد سنگ بزرگی را که در آنجا بود حرکت دهیم، پس از جا به جایی سنگ، آب پیدا شد و همگی از آن خورده و سیراب شدیم. پس از آن حرکت کردیم عده‌ای به دستور امام(ع) به آنجا رفتند تا مکان آن را بیابند، ولی اثری از آب نبود، وقتی اهالی صومعه‌ای که در آن نزدیکی بودند، از واقعه مطلع شدند، گفتند: به خدا سوگند این صومعه فقط برای این آب ساخته شده و جز پیامبر یا وصی او نمی‌توانست آن آب را استخراج کند[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. رجال طوسی، ص۴۰، ش۱و معجم رجال الحدیث، ج۷، ص۱۴۷.
  2. «أَنَا وَ أَنْتَ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ»؛ ر.ک: اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۲۸.
  3. وقعه صفین، ص۲۶۷.
  4. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۵۰۲.
  5. وقعه صفین، ص۱۴۵.
  6. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۵۰۳.