خزیمة بن حکیم سلمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی از تیره «بنی‌بهز» - یا «بنی‌نهد»[۱] - بن امرئ القیس بن بهثه و از قبیله سلیم بن منصور است[۲]. ابن اثیر[۳] دو مدخل با عنوان خزیمة بن ثابت و خزیمة بن حکیم آورده است. ذهبی در کتاب تجرید[۴] خزیمة بن حکیم را درست دانسته و ابن حجر[۵] مدخل خزیمة بن ثابت سلمی را به خزیمة بن حکیم ارجاع داده است.

به گفته ابن منده (م ۳۹۵) و دیگران، خزیمه از خویشان (به احتمال شوهر خواهر) حضرت خدیجه(ع) بوده که همراه رسول خدا(ص) برای تجارت به شام رفت[۶]. خزیمه که در این سفر شیفته رسول خدا(ص) شده بود، گفت: ای محمد! من در تو ویژگی‌هایی می‌بینم و شهادت می‌دهم که تو پیامبر هستی و از تهامه بیرون می‌آیی، من به تو ایمان آوردم و زمانی که خروج تو را شنیدم نزدت می‌آیم. وی با تأخیر، در وقت فتح مکه نزد آن حضرت آمد. وقتی رسول خدا(ص) او را دید فرمود: آفرین به اولین هجرت کننده، «مرحبا بالمهاجر الأول». گفت: ای رسول خدا! چیزی مانع من نشد تا اولین نفر به سویت باشم و من مؤمن به تو هستم و بعثت تو را منکر نیستم، عهدشکن نیستم، به قرآن ایمان آوردم و از بت‌پرستی رویگردان شدم و پس از آن سختی‌های بسیاری به ما رسید[۷]. وی درباره اهمیت بعثت پیامبر(ص) و گسترش امر آن حضرت و کشته شدن قریشیان و یاری رساندن یثربیان (اوس و خزرج) به ایشان، اشعاری سروده است[۸]. خزیمه از رسول خدا(ص) سؤالاتی کرده و آن حضرت پاسخ داده است[۹].[۱۰]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۹۲۵.
  2. ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۷۸.
  3. ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۷۲ و ج۲، ص۱۷۴.
  4. ذهبی، تجرید أسماء الصحابة، ج۱، ص۱۵۹.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۴۱-۲۴۲.
  6. ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۹۲۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۷۴؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۶، ص۳۷۶.
  7. ر.ک: طبرانی، معجم الأوسط، ج۷، ص۳۶۰؛ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۶، ص۳۷۵-۳۷۲.
  8. عاملی، الدر النظیم، ص۹۷؛ حلی، العدد القویه، ص۳۴۲.
  9. ر.ک: شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۲۱، ص۱۰۰.
  10. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «خزیمة بن حکیم سلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۴۱.