ربیع بن عمرو بن ابی‌زهیر خزرجی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی حارث بن خزرج[۱] بود و نسب کامل او در ترجمه فرزندش سعد بن ربیع انصاری خزرجی آمده است[۲]. ابن حجر[۳] در بخش چهارم الاصابه (توهمات) از او یاد کرده است. همسرش «هزیله» دختر عتبة بن عمرو[۴] نام داشت و فرزندش «سعد»، یکی از نقیبان دوازده‌گانه در بیعت عقبه بود[۵] که در جنگ احد به شهادت رسید و در کنار خارجة بن زید در یک قبر دفن شد[۶] و فرزند دیگر ربیع، «محبه» نام داشت[۷].

نقل شده است که ربیع پس از شهادت فرزندش سعد، اموال او را به مال خود ضمیمه کرد در حالی که سعد دو فرزند داشت، از این رو همسرش نزد رسول خدا(ص) آمد و آیه ﴿يُوصِيكُمُ ٱللَّهُ فِىٓ أَوْلَـٰدِكُمْ[۸] نازل شد[۹]. ابن حجر[۱۰] می‌گوید: مشهور و صحیح آن است که عموی فرزندان سعد این کار را کرده است. همچنین روایت «طاعة النساء ندامة» از ربیع نقل شده و ابن حجر راوی آن را ام‌سعد، دختر سعد بن ربیع دانسته است[۱۱]. این روایت را که از طرق دیگر هم نقل شده[۱۲]، جعلی دانسته‌اند[۱۳].[۱۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۳۶۳.
  2. ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۹۵ و ص۴۵۹؛ ابن حبیب، المحبر، ص۲۶۹.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۰.
  4. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۵۹.
  5. ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۰۳؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۴، ص۸۲.
  6. ابن هشام، السیره النبویه، ج۳، ص۱۳۲؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۳۴.
  7. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۲۶۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۷، ص۲۵۴.
  8. سوره نسا، آیه ۱۱.
  9. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۱.
  10. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۱.
  11. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۱.
  12. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۳، ص۱۴۰.
  13. ابن جوزی، الموضوعات، ج۲، ص۲۷۳.
  14. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربیع بن عمرو بن ابی‌زهیر خزرجی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۷.