عمران بن حطان شیبانی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

ابوسماک عمران بن حطان شیبانی، خطیب و شاعر صفریه از فرق خوارج و اهل بصره. وی از بیم عبدالملک بن مروان به عمان گریخت و به فرقه اباضیه پیوست. او شاعری سخنور و توانمند بود و سروده‌های او در تحریک مردمان بر ضد ستم‌کاری امویان تأثیر بسیار داشت.[۱].[۲]

عمران بن حطان شیبانی

او شاعر معروف خوارج بود و از لحاظ عقیده از خوارج صفریه به شمار می‌آمد. عمران آدم بزدلی بود و در جنگ‌ها شرکت نمی‌کرد، اما اشعار حماسی در تشویق جنگجویان خوارج می‌سرود. او همان کسی است که در مدح ابن ملجم مرادی که امیر المؤمنین(ع) را شهید کرده بود اشعاری سرود که بعدها پاسخ‌های متعددی به آن داده شد. متن شعر او و پاسخ‌هایی را که به آن داده شده است، در بخش ادبیات خوارج آورده‌ایم. جای تأسف است که محدثان اهل سنّت مانند بخاری و ابی داوود و نسائی در کتاب‌های خود از عمران بن حطان حدیث نقل کرده و او را جزء راویان حدیث قرار داده‌اند. البته عمران بن حطان طبق برخی منابع قبلا عقیدۀ اهل سنّت و جماعت را داشت، ولی با زنی از خوارج ازدواج کرد و آن زن عقیدۀ او را تغییر داد[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. زرکلی، خیرالدین، اعلام، ج۵، ص ۷۰؛ المنجد، ص ۴۷۸.
  2. تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲ ص ۱۵۵۶
  3. عمر فروخ: تاریخ الادب العربی، ج ۱، ص۴۹۰
  4. جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۲۷.