بحث:یزید بن زیاد کندی

مقدمه

یزید بن زیاد کندی از شهدای کربلاست. نام کاملش یزید بن زیاد بن مهاصر بن نعمان کندی^[۱]، معروف به «ابو الشعثاء کندی»^[۲] از رجال نامی و از دلاوران و تیراندازان ماهر کوفه بود که همراه سپاه عمر سعد از کوفه خارج شد ولی به حسین بن علی (ع) پیوست. برخی هم گفته‌اند پیش از رسیدن سپاه حر بن یزید ریاحی به امام حسین (ع) وی به امام حسین (ع) پیوسته و همراه او شده بود. پیش روی امام حسین، صد تیر به سوی دشمن افکند که تنها پنج تیر بر زمین افتاد. با هر تیری که می‌انداخت، امام حسین (ع) دعا می‌کرد که خدایا تیراندازی‌اش را استوار گردان و پاداشش را بهشت قرار بده: «اللَّهُمَّ سَدِّدْ رَمْيَتَهُ، وَ اجْعَلْ ثَوَابَهُ الْجَنَّةَ»^[۳]. نام او را یزید بن ابی زیاد و یزید بن زیاد بن مهاجر هم نقل کرده‌اند^[۴].^[۵]

شهادت یزید بن زیاد، ابوالشعثاء

ابو الشعثاء از یاران صدیق امام، چهره‌ای شجاع و تیرانداز ماهری که در روز عاشورا زانو به زمین زد و صد تیر به سوی دشمن نشانه رفت و فقط پنج تیر او به خطا رفت، هر تیری که می‌انداخت امام حسین(ع) در حق او دعا می‌کرد و می‌فرمود: «اللَّهُمَّ سَدِّدْ رَمْيَتَهُ وَ اجْعَلْ ثَوَابَهُ الْجَنَّةَ»؛ بار خدایا! تیر اندازی او را محکم بگردان و جزای وی را بهشت قرار بده! بعد از اتمام تیرها که همه به هدف رسیدند، قبضه شمشیر خود را فشرد و به دشمن حمله کرد و در یک نبرد قهرمانانه نه نفر از دشمن را از پای درآورد و سرانجام به فیض شهادت نائل آمد^[۶].^[۷]

پانویس

↑ انساب الاشراف، ج۳، ص۴۰۵، دارالفکر، ر. ک: الفتوح، ج۵، ص۱۹۹؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۵، دارمعارف مصر؛ تنقیح المقال، ج۳، ص۳۲۶؛ نام وی زیاد (امالی صدوق، ص۱۳۷؛ بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۲۰؛ رمزالمصیبه، ج۲، ص۱۳۵؛ هم و غم فی شهر المحرم، ص۹۱) و زائده (بحارالانوار، ج۹۸، ص۳۴۱، چاپ بیروت) نیز آمده است و نام پدرش، زید بن مهاصر (تسمیه من قتل، ش۷۹) مهاصر (الفتوح، ج۵، ص۱۹۹؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۴۰۵، دارالفکر؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۵، دارالمعارف مصر؛ امالی صدوق، ص۱۳۷؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۱۱۲؛ رمز المصیبة، ج۲، ص۱۳۷؛ هم و غم فی شهر المحرم، ص۹۱ و...) مهاصر (امالی صدوق، ص۱۳۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۳۰ و ۷۲) مصاهر، (ناسخ التواریخ، ج۲، ص۳۰۹) مظاهر، (هیجان‎انگیزترین پدیده تاریخ به اراده نیرومند حسین بن علی (ع)، ص۲۸۷) شعثا (مجالس المؤمنین، ص۱۲۰) آورده‌اند. برخی آورده‌اند که وی از محدثان بوده است، (منتهی الآمال، ج۱، ص۳۶۸، کتابفروشی اسلامیه).
↑ ابوالبیغاء، (الفتوح، ج۵، ص۱۳۶).
↑ اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ کامل، ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۹.
↑ تنقیح المقال، مامقانی، ج۳، ص۳۲۶.
↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۵۱۴.
↑ مقتل الحسین مقرم، ص۳۰۰؛ طبری، ج۵، ص۴۴۵.
↑ راجی، علی، مظلومیت سیدالشهداء ج۲، ص ۷۸.

[1] انساب الاشراف، ج۳، ص۴۰۵، دارالفکر، ر. ک: الفتوح، ج۵، ص۱۹۹؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۵، دارمعارف مصر؛ تنقیح المقال، ج۳، ص۳۲۶؛ نام وی زیاد (امالی صدوق، ص۱۳۷؛ بحارالانوار، ج۴۴، ص۳۲۰؛ رمزالمصیبه، ج۲، ص۱۳۵؛ هم و غم فی شهر المحرم، ص۹۱) و زائده (بحارالانوار، ج۹۸، ص۳۴۱، چاپ بیروت) نیز آمده است و نام پدرش، زید بن مهاصر (تسمیه من قتل، ش۷۹) مهاصر (الفتوح، ج۵، ص۱۹۹؛ انساب الاشراف، ج۳، ص۴۰۵، دارالفکر؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۵، دارالمعارف مصر؛ امالی صدوق، ص۱۳۷؛ مناقب آل ابی طالب، ج۴، ص۱۱۲؛ رمز المصیبة، ج۲، ص۱۳۷؛ هم و غم فی شهر المحرم، ص۹۱ و...) مهاصر (امالی صدوق، ص۱۳۷؛ بحارالانوار، ج۴۵، ص۳۰ و ۷۲) مصاهر، (ناسخ التواریخ، ج۲، ص۳۰۹) مظاهر، (هیجان‎انگیزترین پدیده تاریخ به اراده نیرومند حسین بن علی (ع)، ص۲۸۷) شعثا (مجالس المؤمنین، ص۱۲۰) آورده‌اند. برخی آورده‌اند که وی از محدثان بوده است، (منتهی الآمال، ج۱، ص۳۶۸، کتابفروشی اسلامیه).

[2] ابوالبیغاء، (الفتوح، ج۵، ص۱۳۶).

[3] اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۰۳؛ کامل، ابن اثیر، ج۲، ص۵۶۹.

[4] تنقیح المقال، مامقانی، ج۳، ص۳۲۶.

[5] محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۵۱۴.

[6] مقتل الحسین مقرم، ص۳۰۰؛ طبری، ج۵، ص۴۴۵.

[7] راجی، علی، مظلومیت سیدالشهداء ج۲، ص ۷۸.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]