←بدا در لغت
| خط ۵: | خط ۵: | ||
==معناشناسی== | ==معناشناسی== | ||
===[[بدا]] در لغت=== | ===[[بدا]] در لغت=== | ||
از دیگاه اهل سنت، «بدا، اسم مصدر از فعل بَداء است. بدین معنا که وقتی گفته میشود: | از دیگاه اهل سنت، «بدا، اسم مصدر از فعل بَداء است. بدین معنا که وقتی گفته میشود: بَدا الشيءُ يَبْدُوا بَدُواً وبُدُوّاً وبُداءً، این [[ماده]] بر معنای کلی دلالت دارد که همان ظاهر شدن چیزی است. همچنین است وقتی گفته میشود: «بدا الشيءُ يَبدُو»، یعنی ظاهر شد. به باور ایشان از این معنای کلی دو معنای فرعی مشتق میشود: | ||
# ظاهر شدن پس از پنهان بودن، گفته میشود: [[دیوار]][[ شهر]] نمایان شد یعنی ظاهر گشت. | # ظاهر شدن پس از پنهان بودن، گفته میشود: [[دیوار]][[ شهر]] نمایان شد یعنی ظاهر گشت. | ||
# پیدایش [[رأی]] جدید و درست دانستن چیزی که بعد از ندانستن آن دانسته شد. گفته میشود: در این امر برایم [[بداء]] حاصل شد، یعنی نظر دیگری برایم آشکار شد. <ref>ر.ک: ابن فارس: معجم مقاييس اللغة ۲۱۲٫۱، والفيومى: المصباح المنير ۴٠٫١ وابن منظور لسان العرب ۶۵٫١۴، والزبيدي تاج العروس ١۵۴٫٣٧، والمعجم الوسيط ۴۵٫١، و د. ناصر الفقاري: أصول مذهب الشيعة ۹۳٨٫٢.</ref>. | # پیدایش [[رأی]] جدید و درست دانستن چیزی که بعد از ندانستن آن دانسته شد. گفته میشود: در این امر برایم [[بداء]] حاصل شد، یعنی نظر دیگری برایم آشکار شد. <ref>ر.ک: ابن فارس: معجم مقاييس اللغة ۲۱۲٫۱، والفيومى: المصباح المنير ۴٠٫١ وابن منظور لسان العرب ۶۵٫١۴، والزبيدي تاج العروس ١۵۴٫٣٧، والمعجم الوسيط ۴۵٫١، و د. ناصر الفقاري: أصول مذهب الشيعة ۹۳٨٫٢.</ref>. | ||