ابی بن قیس بن عبدالله نخعی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط HeydariBot (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۷ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

ابی بن قیس بن عبدالله بن ابی قیس بن عبد ود بن نصر بن مالک بن حسل بن عامر بن لؤی بن غالب.

مقدمه

اُبی فرزند قیس بن عبدالله (یا: قیس بن الأسود) بن عمرو بن ربیعه نخعی از بزرگان اهل کوفه و هم‌چون برادرش علقمة بن قیس از یاران مخلص اميرالمؤمنين(ع) بود[۱]، وی و برادرش هر دو از بزرگان تابعين بودند و هر دو در جنگ جمل و صفین در رکاب حضرت علی(ع) جنگیدند و اُبی در صفین به شهادت رسید و علقمه هم یک پای خود را در این جنگ از دست داد[۲][۳]

زهد و پارسایی اُبی

اُبی بن قیس در زهد و تقوا و ترک دنیا چون برادرش شهرت داشت و به قدری نماز می‌خواند که او را "ابوالصلاة" نامیدند[۴].

ابن سعد از منصور نقل می‌کند که گفت: از ابراهیم پرسیدم: آیا علقمه بن قیس در صفین حضور داشت؟ گفت: آری، شمشیرش کاملاً به خون آغشته بود و برادرش "اُبی بن قیس" نیز در همین نبرد به شهادت رسید [۵][۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. رجال طوسی، ص۵۳، ش۱۱۵.
  2. رجال طوسی، ص۵۳، ش۱۱۵ و وقعة صفين، ص۲۸۷.
  3. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۱۴۵.
  4. قاموس الرجال، ج۶، ص۳۳۵ و ر.ک: رجال کشی، ص۱۰۰، ح۱۵۹.
  5. طبقات الکبری، ج۶ ص۸۷.
  6. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۱۴۵.