سفیان بن عیینه هلالی
مقدمه
ابومحمد سفیان بن عیینة بن میمون کوفی مکی هلالی در سال ۱۰۷ هـ متولد شد و از موالی بنی هاشم یا ضحاک یا مسعر بن کدام یا زنی از بنی هلال بن عامر[۱] و یا عبدالله بن رویبه هلالی بود.[۲]
شیخ طوسی وی را اهل مکه، و در شمار اصحاب امام صادق(ع) یاد کرده است.[۳] سفیان راوی آن حضرت و افرادی مانند عبدالملک بن عمیر، ابواسحاق سبیعی، زیاد بن علاقه، اسود بن قیس، ابان بن تغلب و صفوان بن سلیم به شمار میرود، چنان که اعمش، ابن جریج، شعبه و ابواسحاق فزاری از وی روایت کردهاند.[۴]
برخی او را شیعی زیدی[۵] و برخی دیگر عامی مذهب[۶] میدانند. رجالیون از وی به عنوان محدث، [۷] حافظ،[۸] فقیه،[۹] مفسر[۱۰] و از افراد مورد اعتماد[۱۱] یاد کردهاند. تفسیر قرآن،[۱۲] نسخهای از امام جعفر صادق(ع)،[۱۳] «جوابات القرآن»،[۱۴] «جزء فیه احادیث»[۱۵] و السنن[۱۶] در زمره آثار وی میباشند. سرانجام پس از ۹۱ سال عمر[۱۷] در سال ۱۹۸ هـ در مکه درگذشت[۱۸].[۱۹]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ الوافی بالوفیات ۱۵ / ۲۸۱.
- ↑ تاریخ الاسلام ۱۳ / ۱۹۲.
- ↑ رجال الطوسی ۲۱۲.
- ↑ خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۴ / ۱۱۷ ـ ۱۱۹.
- ↑ الفهرست (الندیم) ۴۶ و ۲۲۶.
- ↑ تنقیح المقال ۲ / ۳۹.
- ↑ الفهرست (الندیم) ۴۶ و ۲۲۶.
- ↑ تنقیح المقال ۲ / ۳۹.
- ↑ اعیان الشیعه ۷ / ۲۶۷.
- ↑ الوافی بالوفیات ۱۵ / ۲۸۱.
- ↑ خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۴ / ۱۱۷ ـ ۱۱۹.
- ↑ الفهرست (الندیم) ۲۸۲.
- ↑ رجال النجاشی ۱ / ۴۲۶.
- ↑ الفهرست (الندیم) ۳۷.
- ↑ معجم المؤلفین ۴/۲۳۵.
- ↑ کشف الظنون ۵/۳۸۷
- ↑ العبر ۱/۲۵۴.
- ↑ خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۴ / ۱۱۷ ـ ۱۱۹.
- ↑ فرهنگنامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص ۳۷۱.