یمانی کیست؟ (پرسش)

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Saqi (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۰۹:۲۳ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

الگو:پرسش غیرنهایی

یمانی کیست؟
موضوع اصلیبانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت
مدخل اصلیمهدویت

یمانی کیست؟ یکی از پرسش‌های مرتبط به بحث مهدویت است که می‌توان با عبارت‌های متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.

عبارت‌های دیگری از این پرسش

پاسخ نخست

 
سید جعفر موسوی‌نسب
حجت الاسلام و المسلمین سید جعفر موسوی‌نسب، در کتاب «دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان» در این‌باره گفته است:
«یکی از علائم حتمی ظهور حضرت ولی عصر (ع) خروج و قیام یمانی است و یمانی یکی از رهبران بر حق است که به عنوان حمایت از حضرت ولی عصر (ع) قیام می‌کند و با سفیانی می‌جنگد.
امام باقر (ع) فرمود: سفیانی و خراسانی و یمانی در یک سال و در یک ماه و یک روز خروج می‌کنند و هیچ پرچمی مانند یمانی به هدایت نزدیک‌تر نیست زیرا یمانی مردم را به حق دعوت می‌کند. و شما را به سوی صاحبتان دعوت می‌کند وای بر کسی که با او مخالفت و دشمنی کند وقتی یمانی قیام کند فروش سلاح بر مردم حرام است آنگاه که خروج کند به سوی او بشتاب که پرچم او پرچم هدایت است و هرکس از امر او سرپیچی کند اهل آتش خواهد بود زیرا او مردم را به حق و صراط مستقیم دعوت می‌کند[۱].
امام صادق (ع) می‌فرمایند: خروج یمانی از علائم و نشانه‌های حتمی ظهور است[۲].
پس از روایات استفاده می‌شود که حرکت و قیام یمانی سمبلی از یک قیام بر حق در مقابل انحراف و گمراهی موجود در دوران غیبت حضرت ولی عصر (ع) خواهد بود که در نزدیکی ظهور حضرت واقع می‌شود و یکی از زمینه‌‌‌سازان ظهور حضرت می‌باشد»[۳].

پاسخ‌های دیگر

  با کلیک بر «ادامه مطلب» پاسخ باز و با کلیک بر «نهفتن» بسته می‌شود:  

پرسش‌های وابسته

منبع‌شناسی جامع مهدویت

پانویس

  با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. غیبت نعمانى، باب ۱۴، ص ۳۶۹.
  2. غیبت نعمانى، باب ۱۴، ص ۳۶۵.
  3. دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان، ج۲، ص۵۴، ۵۵.
  4. نعمانی، الغیبة، ب ۱۴، ح ۱۳. خروج سفیانی و یمانی و خراسانی در یک سال است... و در میان پرچم‌ها راهنماتر از پرچم یمانی نیست.
  5. معارف و عقاید ۵ ج۲، ص۲۶۶.