بحث:عثمان بن حنیف انصاری
مقدمه
عثمان بن حنیف بن واهب انصاری اوسی، برادر سهل بن حنیف، از صحابیان پیامبر خدا و از انصار است. او در جنگ احد و جنگهای پس از آن، حضور داشت و پس از رحلت پیامبر خدا، یکی از دوازده نفری است که آشکارا نسبت به دگرگونی خلافت از مسیر حق، اعتراض کردند. عثمان بن حنیف به روزگار خلافت عمر، مسئولیت اندازهگیری زمینها و تعیین خراج را به عهده داشت و به هنگام خلافت مولا(ع) فرماندار بصره بود. در فتنه جمل، چون جملیان به بصره رسیدند، او در آغاز با آنان جنگید؛ اما چون آتشبس برقرار گردید، فتنهآفرینان شبانه بدو یورش بردند و با کشتن نگاهبانان دار الحکومه، به عثمان بن حنیف، دست یافتند و او را شکنجه کرده، موهای صورت وی را کندند. نامه علی(ع) به وی به هنگام حکومتش بر بصره، در اعتراض به حضور وی بر سرِ سفرهای رنگین، از جمله اسناد شکوهمند حکومت علوی و گویای لزوم اجتناب والیان و مسئولان از خوشگذرانی، رفاه زدگی و دَمسازی با زراندوزان و فسادگستران است. عثمان به روزگار حاکمیت معاویه درگذشت[۱].