چه کسانی درباره امام مهدی شعر سرودهاند؟ (پرسش)
| چه کسانی درباره امام مهدی شعر سرودهاند؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
| مدخل بالاتر | مهدویت / غیبت امام مهدی / عصر غیبت کبری |
| مدخل اصلی | آثار انتظار |
| مدخل وابسته | ؟ |
چه کسانی درباره امام مهدی(ع) شعر سرودهاند؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست
- آقای مجتبی تونهای، در کتاب «موعودنامه» در اینباره گفته است:
- «میرزا داراب بیگ (جویا) تبریزی کشمیری (متوفای ١١١٨ ق) از شاگردان ممتاز صائب تبریزی در سبک اصفهانی است. در اشعار او، لطافت کلامی و غنای محتوایی موج میزند. در قصاید خود از حضرت مهدی (ع) سخن گفته است»[۱].
- «شیخ محمد علی حزین لاهیجی (متوفای ١١٨١ ق) قصاید مهدوی پرشوری در سبک اصفهانی دارد که از مضامین بکر و نازکخیالیها سرشار است»[۲].
- «ابو العطاء کمال الدین محمود خواجوی کرمانی (متوفای ٧۵٣ ق) از شاعرانی است که در منظومه همای و همایون خود از وجود مقدس مهدی موعود (ع) نام میبرد و ممدوحان خود را با او مقایسه میکند. در دیوان خواجوی کرمانی، ترکیببندی وجود دارد در هفده بند، تحت عنوان "فی نعت الانبیاء و مناقب الائمّة الاثنی عشر (ع)" و بند شانزدهم آن اختصاص به مهدی موعود (ع) دارد»[۳].
- «"دعبل بن علی بن رزین بن عثمان بن عبد الله بن بدیل بن ورقاء خزاعی کوفی" معروف به دعبل خزاعی، شاعری بلیغ، سخنوری ادیب و دانشمندی والامقام بوده که عمر خود را در مدیحهسرایی و ذکر فضایل اهل بیت عصمت و طهارت (ع) سپری کرده است. مرحوم شیخ طوسی و نجاشی او را از یاران حضرت رضا (ع) به شمار آوردهاند. این شاعر توانای سده سوّم هجری (متوفای ٢۴۶) در قصیدهای که در خدمت امام رضا (ع) خواند، چنین سروده است: ترجمه: "اگر آنچه را امروز یا فردا امید وقوع آن را دارم نمیبود، دلم از حسرت و اندوه بر ایشان -اهل بیت (ع)- پارهپاره میشد. -و آن امید به- قیام امامی است که بدون تردید قیام خواهد کرد-که-با نام خدا و همراه با برکات الهی قیام میفرماید. -و او- در میان ما حق و باطل را از هم جدا میسازد، و پاداش و کیفر میدهد". هنگامی که "دعبل" این ابیات را به عرض رساند، امام رضا (ع) سر برداشت و فرمود: "ای خزاعی! این اشعار را روح القدس، بر زبان تو جاری ساخته است". آنگاه فرمود: آیا میدانی آن امام کیست؟ دعبل عرض کرد: نمیدانم، فقط شنیدهام که امامی از دودمان شما خروج میفرماید و زمین را پر از عدل و داد میسازد. فرمود: ای دعبل! امام بعد از من پسرم محمد (امام جواد) و بعد از او پسرش علی (امام هادی) و بعد از او پسرش حسن (امام عسکری) است، و پس از حسن، پسرش حجّت قائم است که در غیبت او انتظارش را میبرند و به هنگام ظهور مطاع خواهد بود، و اگر از دنیا جز یک روز باقی نمانده باشد، خدا آن روز را طولانی میسازد تا قائم (ع) خروج نماید و زمین را پر از عدل و داد سازد، چنانکه از جور پر شده است[۴]»[۵].
- «ابوالفرج رونی (متوفای ۵٠٨ ق.) از قصیدهسرایان مطرح در سدههای پنجم و ششم هجری است. در قصیدهای که برای ممدوح خود -سیف الدّوله محمود- سروده، آشنایی مردم زمانه خود را با آیت مهدی از رایت او میداند و از میان رفتن فتنه دجال را از هیبت وی میشناسد»[۶].
- «حکیم سنایی غزنوی (متوفای ۵۴۵ ق) شاعر و عارف پرآوازه شیعی، در قصیدهای که در "انقلاب حال مردمان و تغییر دور زمان" سروده، از غیبت حضرت مهدی (ع) با حسرت بسیار یاد میکند و از اینکه در جهانی پر از دجّالان عالمسوز حضور دارد، گلایهمند است»[۷].
پرسشهای وابسته
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۲۵۴.
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۲۷۶.
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۳۰۷.
- ↑ الفصول المهمه، ص ۲۵۱؛ پیشوای دوازدهم، هیأت تحریریه مؤسسه در راه حق، ص ۱۳.
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۳۳۱.
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۳۷۲.
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص:۴۱۰.