طهارت

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

طهارت به معنای پاکی و تمیزی. یکی از واجبات قبل از نماز، طهارت است، یعنی وضو گرفتن، یا غسل کردن. گاهی هم در شرایطی به جای وضو یا غسل، تیمم می‌کنند. به آن دو "طهارتِ مائیه" گفته می‌شود و به تیمم، "طهارت ترابیه". هنگام نماز خواندن هم باید بدن و لباس و مکان نمازگزار طاهر و پاک باشد. با طهارت بودن یعنی با وضو بودن. خداوند آب را پاک و وسیله پاکی قرار داده و به آن "طَهور" گویند. طهارت گرفتن هم به معنای شستن محل بول و غایط بعد از تخلی در دستشویی است. به تمیز کردن چیزهای نجس تطهیر می‌‌گویند. مطهرات نیز چیزهایی است که نجس‌ها را پاک می‌‌کند، مثل آب، زمین، تابش خورشید و...[۱][۲].

مقدمه

اهمیّت طهارت (ارزش و جایگاه طهارت)

ضرورت طهارت

اقسام طهارت

مراتب طهارت

شرایط طهارت

خاستگاه طهارت (اسباب و عوامل طهارت)

راه کسب طهارت

موانع طهارت

لوازم طهارت

آداب طهارت

آثار و نشانه‌های طهارت

فواید و کارکردهای طهارت

گستره طهارت

ویژگی های طهارت

عواقب ترک طهارت

طهارت فقهی

احکام طهارت

اسباب طهارت

آب

تیمّم

غسل

وضو

طهارت شراب بهشتی

طهارت کعبه

طهارت مجاهدان بدر

طهارت حضرت مریم (س)

طهارت مؤمنان

طهارت همسران بهشتی

منشأ طهارت

منابع

پانویس

  1. به کتاب‌های فقهی رجوع شود.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ‌نامه دینی، ص۱۳۹-۱۴۰.