غیب در قرآن

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۵ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۵۰ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل غیب (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

غیب در قرآن

در آیات قرآن، شاهد گوناگونی گستره و مصادیق غیب در استعمال‌های مختلف آن هستیم، مثلا هرگاه متعلَّق غیب ترس از خدا باشد مقصود از آن "حال خلوت و تفرد" است، یعنی مکانی که در مرأی و مسمع دیگران یا عموم نباشد و آنگاه که متعلَّقش ایمان باشد مراد از آن، "امور غیر محسوس به حواس ظاهری فعلی مردم است که ایمان به آن لازم بوده و تنها به‌واسطه حجج الهی برای مردم معلوم می‌‌گردند؛ مانند: بعث، حساب، بهشت، جهنم، توحید و حجت غائب[۱].

منابع

  1. جزائری، سید محمود، کارکردهای علم غیب امامان معصوم در شئون ایشان

پانویس