جعده بن هبیره مخزومی
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
جعدة بن هبيرة مخزومی پسر خواهر حضرت علی(ع) و مادرش ام هانی بنت ابی طالب و از اصحاب و یاران باوفای آن حضرت بود[۱].
جعدة بن هبيره یکی از پنج قریشی است که در خدمت حضرت امیر(ع) بود، و وفاداری خود را تا پای جان به ظهور رساند[۲].
او پس از هجرت به مدینه، مدتی در آنجا ماند و سپس در کوفه مسکن گرفت. و موقعی که امیرالمؤمنین(ع) از جنگ جمل به کوفه وارد شد، در منزل او سکنا گزید[۳]. حضرت پس از مدتی جعده را به خراسان فرستاده[۴]، و پس از آنجام مأموریت از خراسان بازگشت و در کوفه ماند و همواره ملازم امیرالمؤمنین(ع) بود. روزی حضرت میخواست سخنرانی کند، جعده سنگی گذاشت و حضرت در حالی که لباس پشمی به تن داشت و شمشیر خود را با لیف خرما حمایل کرده بود و پیشانیاش پینه بسته بود، بالای آن سنگ رفت و برای مردم سخنرانی کرد[۵].[۶]
دلاوری جعده در جنگ صفین
محبت خاندان جعده به اهل بیت پیامبر(ص)
جستارهای وابسته
- امام علی (دایی)
- هبيرة مخزومی (پدر)
- ام هانی (مادر)
- عبدالله بن جعده بن هبیره (فرزند)
- بنیمخزوم (قبیله)
منابع
پانویس
- ↑ رجال طوسی، ص۳۷، ش۱۴؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۱۰، ص۷۷ و اعیان الشیعه، ج۴، ص۷۷.
- ↑ رجال کشی، ص۶۳، ح۱۱۱.
- ↑ شرح ابن ابی الحدید، ج۳، ص۱۰۴.
- ↑ تهذيب التهذیب، ج۲، ص۴۸ و اعیان الشیعه، ج۴، ص۷۷.
- ↑ نهج البلاغه، خطبه ۱۸۲: الحمد لله الذي.....
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۳۰۱-۳۰۲.