ثابت بن شریح

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

ابواسماعیل ثابت بن شریح صائغ انباری[۱] از فقها و محدثان کوفی امامی و از اصحاب امام صادق(ع) بود[۲] و دوران آن حضرت را درک کرده، اما بر اساس اسناد روایات، روایت مستقیمی از آن بزرگوار ندارد و نقل او با واسطه بوده است[۳]. ثابت بن شریح از محدثانی همچون ابوبصیر، عبدالله بن ابی یعفور و حسین بن ابی العلاء[۴] حدیث آموخته و روایت کرده است. وی دارای شاگردان و راویانی نیز بوده که مشهورترین ایشان عبیس بن هشام، صالح بن خالد، عبدالکریم بن عمر و عبدالله بن احمد بن نهیک[۵] می‌باشند. همچنین وی از راویان طبقه پنجم یا ششم به شمار می‌رود[۶].

درباره شخصیت ثابت بن شریح، بزرگانی چون نجاشی بر وثاقت وی تأکید کرده‌اند[۷]. علامه حلی و ابن داوود نیز او را در بخش نخست کتاب‌های رجالی خود آورده‌اند[۸]. ابن حجر عسقلانی از رجالیان اهل سنت نیز به نام وی و نقل روایاتش اشاره کرده است[۹].

از تاریخ وفات وی گزارشی ثبت نشده، اما کتابی در انواع فقه از آثار اوست[۱۰].[۱۱]

منابع

پانویس

  1. الصائغ: الذی یصوغ الحلّی، یقال رجل صائغ لمن کانت صنعته ذلک.مجمع البحرین، ج۵، ص۱۴. الأنبار: بفتح أوله: مدینة قرب بلخ و هی قصبة ناحیة جوزجان...، و الأنبار أیضاً مدینة علی الفرات فی غربی بغداد بینهما عشرة فراسخ. معجم البلدان، ج۱، ص۲۵۷؛ نیز ر.ک: سمعانی، الأنساب، ج۱، ص۲۱۲.
  2. رجال الطوسی، ص۱۷۴، ش۲۰۴۸: ثابت بن شریح الکوفی الصائغ.
  3. رجال الطوسی، ص۴۱۸، ش۶۰۳۵: ثابت بن شریح، روی عنه عبیس بن هشام.
  4. الکافی، ج۷، ص۱۶۱، ح۱۰؛ تهذیب الأحکام، ج۷، ص۹۰، (ح۳۸۳ و ۳۸۵) و ص۱۱۴، ح۴۹۵؛ رجال النجاشی، ص۱۱۶، ش۲۹۷.
  5. الکافی، ج۲، ص۴۹۵، ح۲۰؛ تهذیب الاحکام، ج۷، ص۱۱۴، ح۴۹۵؛ نعمانی، الغیبه، ص۸۵، ح۱۴؛ طوسی، الفهرست، ص۱۰۶، ش۱۴۰.
  6. الموسوعة الرجالیه، ج۴، ص۸۳؛ ج۷، ص۱۶۸.
  7. رجال النجاشی، ص۱۱۶، ش۲۹۷.
  8. ر.ک: خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلّی، ص۲۹، ش۶؛ ابن داود، الرجال، ص۷۷، ش۲۷۵.
  9. لسان المیزان، ج۲، ص۷۷، ش۳۰۰.
  10. رجال النجاشی، ص۱۱۶، ش۲۹۷؛ طوسی، الفهرست، ص۱۰۶، ش۱۴۰.
  11. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۵، ص۱۳۰-۱۳۶.