ابن دقماق
آشنایی اجمالی
صارم الدین ابراهیم بن محمد بن أیدمر علائی (۷۵۰-۸۰۹) مشهور به ابن دقماق، از مورخان نیمه دوم قرن هشتم هجری است که آثار فراوان تاریخی درباره تاریخ روزگار نزدیک به خود تألیف کرده اما تنها اندکی از آنها به دست آمده است. از جمله آثار برجای مانده اما چاپ نشده او نزهة الانام فی تاریخ الاسلام است که یک سالشمار تاریخی مانند البدایة والنهایة و مانند اینها در دوازده مجلد بوده است. بخشهایی از این کتاب در دست است[۱]. کتابی که میتواند خلاصه کتاب پیشگفته یا به عبارتی یک تاریخ مختصر عمومی جهان اسلام باشد، کتاب الجوهر الثمین فی سیر الملوک و السلاطین است. وی در تألیف این کتاب از مصادر فراوانی بهره برده که از جمله آنها میتوان به التنبیه و الاشراف مسعودی، تاریخ الیعقوبی، نهایة الارب نویری، خطط القاهرة، وفیات الاعیان، الوافی بالوفیات، والکامل فی الادب مبرد، اشاره کرد[۲]. کتاب الجوهر الثمین مروری است بر تاریخ خلفا به صورت سالشمار که ضمن بیان شرح حال شمار زیادی از بزرگان تاریخ اسلام به بیان تاریخ خلافت خلفا، زمان درگذشت و نیز وزیران و کاتبان آنها پرداخته است. این کتاب با تصحیح محمد کمال الدین عزالدین علی به سال ۱۴۰۵ در دو جزء در یک مجلد، توسط عالم الکتب چاپ شده است.[۳]
منابع
پانویس
- ↑ الجوهر الثمین، ص۱۰.
- ↑ الجوهر الثمین، مقدمه، ص۱۳.
- ↑ جعفریان، رسول، منابع تاریخ اسلام، ص ۳۲۵.