احمد بن محمد بن ادریس

آشنایی اجمالی

احمد بن محمد بن ادریس که در سند یک روایت تفسیر کنز الدقائق و به نقل از کتاب معانی الأخبار وارد شده است^[۱] در کتب رجالی فاقد شخصیتی مستقل است؛ بر اساس بررسی اسناد، از جمله معانی الأخبار و تهذیب الأحکام^[۲] و تصریح علمای رجال مانند آیت‌الله خویی^[۳]، این نام صرفاً خطای نساخ و تصحیفِ نام راوی ثقه و جلیل‌القدر، «احمد بن ادریس» (از مشایخ کلینی) می‌باشد^[۴].

منابع

جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲

پانویس

↑ « قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ رَفَعَهُ فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ﴿وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴾ قَالَ أَ مَا رَأَیْتَهُ إِذَا فَتَحَ عَیْنَیْهِ وَ هُوَ یَنْظُرُ إِلَیْکَ هُوَ ذَاکَ» تفسیر کنز الدقائق، ج۱۴، ص۵۴۹، به نقل از: معانی الأخبار، ص۲۲۷ - ۲۲۸، ح۱.
↑ «أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِیسَ...»؛ معانی الأخبار، ص۲۲۷ - ۲۲۸، ح۱.
«عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ إِدْرِیسَ...»؛ تهذیب الأحکام، ج۴، ص۱۹۳، ح۵۵۰.
تفسیر نورالثقلین، ج۵، ص۷۲۲؛ صدوق، الأمالی، ص۶۸، ۱۱۵ و ۱۷۳؛ التوحید، ص۶۸، ۹۸، ۱۹۱ و ۲۷۰؛ الخصال، ص۵، ۱۵ و ۲۲؛ ثواب الأعمال، ص۷۵، ۹۹ و ۱۳۹؛ علل الشرائع، ج۱، ص۵۵، ۱۰۳ و ۱۵۹.
رجال النجاشی، ص۹۲، ش۲۲۸؛ طوسی، الفهرست، ص۶۴، ش۸۱؛ رجال الطوسی، ص۳۹۷، ش۵۸۳۱.
↑ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۳۷، ش۸۲۴.
↑ ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۵۰۲-۵۰۳.

[1] « قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِیسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ یَزِیدَ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ رَفَعَهُ فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ﴿وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴾ قَالَ أَ مَا رَأَیْتَهُ إِذَا فَتَحَ عَیْنَیْهِ وَ هُوَ یَنْظُرُ إِلَیْکَ هُوَ ذَاکَ» تفسیر کنز الدقائق، ج۱۴، ص۵۴۹، به نقل از: معانی الأخبار، ص۲۲۷ - ۲۲۸، ح۱.

[2] «أَبِی رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِدْرِیسَ...»؛ معانی الأخبار، ص۲۲۷ - ۲۲۸، ح۱.
«عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ إِدْرِیسَ...»؛ تهذیب الأحکام، ج۴، ص۱۹۳، ح۵۵۰.
تفسیر نورالثقلین، ج۵، ص۷۲۲؛ صدوق، الأمالی، ص۶۸، ۱۱۵ و ۱۷۳؛ التوحید، ص۶۸، ۹۸، ۱۹۱ و ۲۷۰؛ الخصال، ص۵، ۱۵ و ۲۲؛ ثواب الأعمال، ص۷۵، ۹۹ و ۱۳۹؛ علل الشرائع، ج۱، ص۵۵، ۱۰۳ و ۱۵۹.
رجال النجاشی، ص۹۲، ش۲۲۸؛ طوسی، الفهرست، ص۶۴، ش۸۱؛ رجال الطوسی، ص۳۹۷، ش۵۸۳۱.

[3] معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۳۷، ش۸۲۴.

[4] ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۵۰۲-۵۰۳.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]