اسماعیل بن عثمان

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

اسماعیل بن عثمان راویی است که نام وی تنها در یک سند از تفسیر کنز الدقائق به نقل از تأویل الآیات الظاهرة ذکر شده است[۱]. به‌دلیل نبود قرینه‌ای بر اتحاد وی با راویان هم‌نام در منابع رجالی شیعه[۲] و اهل سنت[۳]، این راوی مهمل شمرده می‌شود[۴].

منابع

پانویس

  1. « قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَبَّاسِ رَحِمَهُ اللَّهُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْوَاسِطِیُّ عَنْ زَکَرِیَّا بْنِ یَحْیَی عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَمَّارٍ الدُّهْنِیِّ عَنْ أَبِی الزُّبَیْرِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ قَالَ: قُلْتُ لَهُ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ﴿لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ کَمْ کَانُوا قَالَ أَلْفاً وَ مِائَتَیْنِ قُلْتُ هَلْ کَانَ فِیهِمْ عَلِیٌّ(ع) قَالَ نَعَمْ عَلِیٌّ سَیِّدُهُمْ وَ شَرِیفُهُمْ» تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۲۸۸ به نقل از تأویل الآیات الظاهره، ج۲، ص۵۷۷.
  2. باب من لم یرو عنهم(ع)؛ (إسماعیل بن عثمان بن أبان، روی عنه أحمد بن میثم)؛ (رجال الطوسی، ص۴۱۵، ش۶۰۰۵).
    إسماعیل بن عثمان بن أبان. له أصل، رواه لنا أحمد بن عبدون، عن أبی طالب الأنباری، عن حمید بن زیاد، عن أحمد بن میثم، عنه؛ (طوسی، الفهرست، ص۳۸، ش۵۱).
    ر.ک: معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۶۸، (ش۱۳۹۱)، ص۷۷، (ش۱۴۰۴)؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۸۷، (ش ۸۵۵)، ص۹۵، (ش ۸۶۲).
    إسماعیل بن عمر بن أبان الکلبی واقف روی أبوه عن أبی عبدالله و أبی الحسن(ع)... حدثنا حمید قال: حدثنا أحمد بن میثم بن أبی نعیم عنه؛ (رجال النجاشی، ص۲۸، ش۵۵).
  3. الجرح و التعدیل، ج۲، ص۱۸۹، ش۶۳۹؛ الجرح و التعدیل، ج۶، ص۳۰۰، ش۱۶۶۴؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۵۰، ص۱۷۳؛ المعجم الکبیر، ج۲۵، ص۴۵.
  4. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۴، ص۱۸۱-۱۸۲.