امر جامع
مقدمه
- امر جامع: همداستان شدن در کاری[۱]، امر خطیر و مهمی که اجماع مردم را اقتضا دارد[۲]، مسئله مهمی که مشاوره و رایزنی عمومی مردم و تصمیمگیری جمعی را میطلبد؛ مانند جنگ، دفاع و نظایر آن[۳].
وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا
[۴].
- در فرهنگ سیاسی اجماع نظر مردم در امور مهم سیاسی و اجتماعی به معنای "توافق تقریباً همگانی اعضای آن درباره برخی قضایا یا موقعیتهای خاص و ویژه که مستلزم تصمیم مشترک است"[۵]، در تحکیم موضع مردم و نظام بهخصوص در مقابل دشمنان و متجاوزان و کارآمدی و پیشبرد اهداف مورد نظر آنان نقش اساسی دارد[۶].
منابع
پانویس
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۱۸.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۲۰۱.
- ↑ سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۵، ص۱۶۶.
- ↑ «و چون در کاری همگانی همراه او باشند تا از او اجازه نگیرند (به راهی دیگر) نمیروند» سوره نور، آیه ۶۲.
- ↑ علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۸۱.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۱۲۴.