ام‌هشام بنت حارثه

مقدمه

بنا به نقل ابن عبدالبر او در بیعت رضوان شرکت داشت و با آن حضرت یکبار دیگر بیعت کرد^[۳]. ام‌هشام را دانشمندان رجالی و مورخین مانند شیخ طوسی، ابونعیم اصفهانی، ابن عبدالبر، ابن حجر عسقلانی، مقدس اردبیلی و دیگران از اصحاب رسول الله(ص) و از راویان احادیث آن حضرت می‌دانند^[۴].

ام‌هشام احادیثی را از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده و از او سعد بن زراره، خبیب بن عبدالرحمان بن یساف و یحیی بن عبدالله روایت کرده‌اند^[۵]. سعد بن زراره از ام‌هشام روایت کند که پیامبر اکرم(ص) در محله ما و همراه ما زندگی می‌کرد و یک سال یا حدود یک سال تنور ما یکی بود و من سوره «ق» را فقط از زبان خود پیامبر آموختم که هر جمعه هنگامی که برای مردم خطبه می‌خواند، آن سوره را تلاوت می‌فرمود^[۶].^[۷]

↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۳۹-۴۴۰؛ اسدالغابه، ج۶، ص۴۰۳؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۸۷.
↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۳۹-۴۴۰؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۸۸.
↑ اسدالغابه، ج۶، ص۴۰۳؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۸۸؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۹۶۳.
↑ اسدالغابه، ج۵، ص۳۹۵؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۸۸؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۹۶۳؛ جامع الرواة، ج۲، ص۴۵۶؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۲۲۱؛ بهجة الآمال، ج۷، ص۵۷۳.
↑ تهذیب التهذیب، ج۱۲، ص۴۸۱؛ اسدالغابه، ج۶، ص۴۰۳؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۸۷؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۹۶۳؛ تجرید اسماء الصحابه، ج۲، ص۳۳۷.
↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۴۰؛ صحیح مسلم، ج۲، ص۲۷۳؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۷۷-۴۷۸؛ الکاشف، ج۳، ص۳۹۲.
↑ محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم، ص ۳۱۷.