امورقه بنت عبدالله
مقدمه
پدرش عبدالله بن حارث بن عویمر بن نوفل انصاری است. امورقه مسلمان شد و با پیامبر اکرم(ص) بیعت کرد[۱].
امورقه از زنان فاضل عصر خویش بود. گاهی رسول الله(ص) به دیدن او میرفت و او را شهیده مینامید. او قرآن را جمع کرد و قاری آن بود؛ وی از قرآن اطلاعات جامعی داشت. پیامبر اکرم(ص) به او اجازه داد که در نماز، امامت اهل خانه را به عهده گیرد[۲].
امورقه از پیامبر اکرم(ص) روایاتی را نقل کرده است. گوید: هنگامی که رسول الله(ص) قصد داشت به سمت بدر حرکت کند، به ایشان گفتم: آیا اجازه میفرمایی که همراه شما بیایم تا زخمیان را مداوا و بیماران را پرستاری کنم؟ شاید خداوند شهادت را بهره من قرار دهد، فرمود: خداوند شهادت را بهره تو قرار خواهد داد.
سرانجام به روزگار خلافت عمر بن خطاب غلام و کنیز امورقه که آزادی آن دو را به مرگ خود موکول کرده بود، بر او حمله بردند و با گرفتن دهان و گلویش او را کشتند و فرار کردند. خلیفه دستور داد هر دو را بگیرند و بر دار کشند. آنان نخستین کسانی بودند که در مدینه به دار آویخته شدند. عمر گفت: صدق گفتار پیامبر اکرم(ص) آشکار شد که میفرمود: «بیایید به دیدار شهیده برویم»[۳].[۴]
منابع
پانویس
- ↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۵۴؛ اسدالغابه، ج۵، ص۳۹۵؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۴۸۲؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۷۸۴.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۵۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۰۷، ۴۸۹.
- ↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۵۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۲۰۷، ۴۸۹.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم، ص ۳۱۶.