ام‌بشیر بنت عقبة بن عمرو انصاری

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از ام بشیر)

آشنایی اجمالی

ام‌بشیر[۱] یا ام‌بشر[۲] دختر ابومسعود[۳] عقبة بن عمرو خزرجی (خزاعی) انصاری[۴] مادر زید[۵] بن حسن و برادرش عمر بود[۶].

گفتنی است برخی منابع[۷] در ردیف همسران امام مجتبی(ع) تعبیر «ثقفیه» را ثبت کرده‌اند که درباره نسب وی مطلبی به دست نیامد. در این میان شیخ مفید و ابن‌فندق نام مادر زید بن حسن را با تعبیر «بنت ابی‌مسعود بن عقبة بن عمرو بن ثعلبه خزرجی» ثبت کرده و تعبیر دیگری برای او نیاورده‌اند[۸]. طبرسی از او با نام «بنت ابی مسعود خزرجی» یاد کرده است. ابن شهرآشوب، ابن ابی‌الحدید و حسینی کرکی مادر زید و عمر را ثقفیه دانسته‌اند[۹] و محقق الفصول المهمه در شمار همسران آن حضرت تعبیر «بنت عقبة بن مسعود الثقفی» را ثبت کرده است[۱۰]. با کنار هم نهادن این گزارش‌ها می‌‌توان نتیجه گرفت که مقصود از سه تعبیر ابومسعود عقبة بن عمرو، عقبة بن مسعود و ابی‌مسعود بن عقبة بن عمر یک فرد است که ثقفیه دختر اوست و این ثقفیه همان ام‌بشیر است، نه فردی دیگر. پس نتیجه این گزارش‌ها یک زن است نه هشت زن به نام‌های:

  1. ثقفیه؛
  2. ام‌بشر؛
  3. ام‌بشیر؛
  4. دختر عقبة بن مسعود ثقفی؛
  5. دختر ابومسعود خزرجی؛
  6. بنت ابی‌مسعود عقبة بن عمرو؛
  7. امرأة من بنات عمرو؛
  8. امرأة من بنات ثقیف[۱۱].[۱۲]

ام‌بشیر بنت عقبة بن عمرو

ام‌بشیر دختر ابومسعود عقبة بن عمرو بن ثعلبه خزرجی از قبیله خزرج انصار بوده است. وی برای امام پسری به نام زید و دو دختر به نام‌های ام‌الحسن و ام‌الحسین آورد[۱۳]. بیش از این از سرگذشت او اطلاعی در دست نیست.[۱۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. به نقلی نامش فاطمه بود (ابن‌فندق بیهقی، لباب الانساب، ج۱، ص۳۴۲، پانوشت ش ۳).
  2. محمد بن حبیب بغدادی، المحبر، ص۴۴۶-۴۴۷؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج۱۶، ص۲۰.
  3. به گفته ابن‌قتیبه، دختر عقبة بن مسعود بدری (المعارف، ص۲۱۲).
  4. یادآوری می‌شود ابومسعود انصاری از نخستین مسلمانان مدینه است که پیش از هجرت در عقبه با پیامبر(ص) بیعت کرد. او سال‌ها در کوفه سکنی داشت و امیرمؤمنان(ع) با رفتن به جنگ صفین وی را در کوفه گماشت (ابوحنیفه دینوری، الاخبار الطوال، ص۱۶۵)؛ اما تبار ثقیف در طائف می‌زیستند.
  5. محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۰. زید از برادرش حسن بزرگ‌تر بود و نود سال داشت (ابن‌فندق بیهقی، لباب الانساب، ج۱، ص۳۴۲).
  6. ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۳۱۸؛ احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الاشراف، ج۳، ص۳۰۴؛ فضل بن حسن طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۱، ص۴۱۶؛ ابن‌فندق بیهقی، لباب الانساب، ج۱، ص۳۴۲.
  7. ابن‌قتیبه، المعارف، ص۲۱۲؛ احمد بن یحیی بلاذری، جمل انساب الأشراف، ج۳، ص۳۰۵؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب(ع)، ج۴، ص۳۴؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۶، ص۲۰.
  8. ابن‌فندق بیهقی، لباب الانساب، ج۱، ص۳۴۲.
  9. ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ج۴، ص۳۴؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج۱۶، ص۲۰؛ محمد بن ابی‌طالب حسینی حائری کرکی، تسلیة المجالس و زینة المجالس، ج۲، ص۳۲.
  10. ابن صباغ مالکی، الفصول المهمه، ج۲، ص۷۴۴، پانوشت.
  11. ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ج۱۶، ص۲۱.
  12. مقدسی، یدالله، سیره همسرداری امامان معصوم، ص ۱۰۶ ـ ۱۰۷.
  13. ریاحین الشریعه، ج۳، ص۳۷۵.
  14. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۴۵.