بحث:آتش زدن خیمه‌های امام حسین

Page contents not supported in other languages.
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آتش زدن و تاراج خیمه‌ها

تبهکاران فرومایه یزیدی در کمال بی‌اعتنایی حضور بانوان و محذرّات رسالت و نبوت در خیمه‌ها، سراپرده ابا عبدالله (ع) را به آتش کشیدند، امام زین العابدین (ع) فرمود: به خدا سوگند! هرگاه به عمه‌ها و خواهرانم می‌نگرم اشک از چشمانم جاری می‌شود و یادم از آن لحظه می‌آید که پس از آتش زدن خیمه‌ها در روز عاشورا از خیمه‌ای به خیمه‌ای‌ دیگر و از پناهگاهی به پناهگاه دیگر قرار می‌کردند و جارچی دشمن فریاد می‌زد: خیمه‌های ستمکاران را در آتش بسوزانید[۱]. درپی آن، اراذل و اوباش کوفه به تاراج سراپرده امام (ع) پرداخته و اشیاء گرانبها و زر و زیور مخدرات حرم و کالاهای موجود در آن را چپاول کردند[۲].

پانویس

  1. حیاة الامام الحسین، به نقل از تاریخ مظفری، ص۲۳۸.
  2. حکیم، سید منذر، پیشوایان هدایت ج۵ ص ۲۷۶.