بحث:بیعت
مقدمه
بیعت نوعی پیمان که میان مردم و حاکم بسته میشود و مفاد آن، تعهّد اطاعت و فرمانبرداری است. گاهی هم میان دو فرد عادی بیعت انجام میگیرد. در تاریخ اسلام، عدّهای از مسلمانان یثرب در محلّی به نام "عَقَبه" با حضرت محمد(ص) بیعت کردند تا نزد آنان بیاید و از او حمایت کنند که به آنان انصار گفته میشود. چندین بار هم رسول خدا از مسلمانان بیعت گرفت تا او را یاری کنند، از جمله آنها "بیعت رضوان" بود که در صلح حدیبیّه انجام شد. کسی که با خلیفهای بیعت میکرد، خود را موظف به اطاعت میدید و بیعت شکستن زشت به شمار میآمد و اگر کسی حاضر به بیعت نمیشد، این کار نوعی تمرّد از حکومت و به رسمیت نشناختنِ حاکم قلمداد میشد. به پیمان شکنانی همچون طلحه و زبیر و شرکتکنندگان در جنگ جمل، "ناکثین" گفته میشود[۱].
پانویس
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی، ص۴۸.