بحث:محتوای ندای آسمانی چیست؟ (پرسش)
پاسخ تفصیلی
ندای آسمانی و محتوای آن
- از جمله علائم حتمیه پیش از ظهور حضرت ولی عصر(علیه السلام) که أئمه(علیهم السلام) به حتمی بودن آن تصریح فرمودهاند صیحه و ندای آسمانی است.[۱] صیحه" به صدا و ندا اطلاق میشود که شب بیست و سوم ماه رمضان که همان شب قدر است از آسمان شنیده میشود و هر جمعیتی آنرا به زبان خویش میشنود و از آن حیران و سرگردان میگردد. خوابیده از شنیدن این ندا بیدار میشود ایستاده مینشیند نشسته بر سر جای خود میخ¬کوب میشود، نوعروسان از شدت ترس از خلوت¬گاههای خویش بیرون میآیند. این ندا از جبرئیل امین است، که به زبانی رسا چنین اعلام میکند: «صبح نزدیک شد، بدانید که حق با مهدی (علیه السلام) و شیعیان اوست.» دلیل برخاستن این صیحه آسمانی برای توجه دادن مردم به نزدیکی ظهور و به وجود آوردن آمادگی درونی در میان مؤمنان مخلص.[۲]
- با توجه به روایت امام رضا(علیه السلام) که فرمودند:[۳] «وَ هُوَ الَّذِي يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِهِ...»[۴] و روایت امام صادق(علیه السلام) که فرمودند:[۵] «يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ أَوَّلَ النَّهَارِ أَلَا إِنَّ عَلِيّاً وَ شِيعَتَهُ هُمُ الْفَائِزُون»[۶] روشن می شود محتوای ندای آسمانی، معرفی حضرت مهدی(علیه السلام) و نیز حقانیت حضرت علی(علیه السلام) و رستگاری شیعیان اوست.[۷]
- در واقع مضمون ندای آسمانی را میتوان به دو قسمت اخباری و انشائی تقسیم کرد، مراد از محتوای اخباری، مطالبی است که قالب دستوری ندارد و برای آگاهی مخاطبان است و مراد از محتوای انشایی، مطالبی است که قالب دستوری دارد و شنونده را به انجام اموری فرا میخواند.[۸]
- محتوای انشایی: در محتوای انشایی دستور پیروی از حضرت مهدی(علیه السلام) است.[۹]
- محتوای اخباری: بیشترین مطالبی که به عنوان محتوای اخباری در ندای آسمانی مطرح شده، معرفی حضرت مهدی(علیه السلام) به نام و نسب است و پس از آن، در ندای دوّم، برحق بودن حضرت علی(علیه السلام) و پیروانشان مطرح میشود تا کسانی که حضرت مهدی(علیه السلام) را با نام و نسب نشناخته اند، به وسیله شیعیان حضرت علی(علیه السلام) که در جهان شناخته شدهاند، ایشان را بشناسند.[۱۰] همچنین مطالب دیگری نیر در این ندا وجود دارد مانند: خداوند او را برای نابودی ستمگران برانگیخته است؛ دیگر دوران ستمگران سپری گردید؛ او امیر شماست و فرمان به دست اوست؛ از او اطاعت کنید و ... .[۱۱]
روایات و نکات آن
- چند روایت وجود دارد که در آن از مضمون و محتویات ندای آسمانی خبرداده شده است:
- امام رضا(علیه السلام) فرمود:[۱۲] «بدنی با قرص خورشید پدیدار شده بانگ میزند: آگاه باشید که خداوند فلانی را برای هلاک کردن ستم¬گران برانگیخت. در آن هنگام فرج مؤمنان فرا میرسد، خداوند سینههای آنان را شفا میدهد و خشم دل هایشان را میزداید.»[۱۳]
- امام صادق(علیه السلام) فرمود:[۱۴] «منادی آسمانی به نام حضرت مهدی(علیه السلام) بانگ زده میگوید: آگاه باشید که فرمان از آنِ فلان پسر فلان است، دیگر پی¬کار برای چیست؟»[۱۵]
- امام رضا(علیه السلام) فرمودند:[۱۶] «وَ هُوَ الَّذِي يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِهِ...» و او کسی است که از آسمان ندا کنندهای او را به نام ندا میکند.[۱۷]
- امام صادق(علیه السلام) فرمودند:[۱۸] «يُنَادِي مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ أَوَّلَ النَّهَارِ أَلَا إِنَّ عَلِيّاً وَ شِيعَتَهُ هُمُ الْفَائِزُون.» منادی در اول روز از آسمان ندا میکند: بدانید علی و شیعیانش رستگارانند.[۱۹]
- امام صادق(علیه السلام) فرمودند:[۲۰] «هِيَ الصَّيْحَةُ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِ صَاحِبِ الْأَمْرِ.» آن صیحه از آسمان به اسم حضرت مهدی(علیه السلام) خواهد بود.[۲۱]
- همچنین فرمودند:[۲۲] «حضرت مهدی(علیه السلام) قیام نمیکند مگر اینکه به نام او از آسمان، در شب جمعه، شب بیست و سوم ماه رمضان ندا داده شود. گفتم: به چه چیزی ندا میدهند؟ فرمود: به نام او و نام پدر او؛ و آن اینکه آگاه باشید فلانی فرزند فلانی، قائم آل محمّد(صلی الله علیه و آله) است. سخن او را بشنوید و از او پیروی کنید که حق با او و در اوست.»[۲۳]
- «رسول اکرم (ص) میفرماید[۲۴]: «به هنگام خروج قائم (ع) منادی آسمانی از آسمان بانگ میزند: هان ای مردمان! خداوند مهلت ستمگران، منافقان و پیروانشان را قطع کرد و بهترین امت محمد (ص) را به پیشوایی و سرپرستی شما برگزید، خود را در مکه به او برسانید که او مهدی (ع) است».[۲۵]
- امام حسین (ع) میفرماید[۲۶]: «منادی آسمانی به نام مهدی (ع) ندا میکند، هرکسی که در شرق و غرب جهان باشد آن ندا را میشنود».[۲۷]
- از جمعبندی روایات اینگونه فهمیده می شود که همزمان با ظهور خجسته حضرت بقیة الله منادی آسمانی حضرت مهدی(علیه السلام) را با نام خود و نام پدر بزرگوارش معرفی میکند و به جهانیان اعلام میکند که هان ای اهل عالم: حجت خدا ظاهر شد است و حق با او و با آل محمد(صلی الله علیه و آله) است که دیگر دوران ستمگران سپری گردید.[۲۸]
پانویس
- ↑ ر.ک. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳ ، ص ۱۲۳؛ رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵؛ مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟؟؛ زمانی، سید حسن، نشانههای قیام حضرت مهدی، ص ۳۸ ـ ۴۱
- ↑ ر.ک. الساده، مجتبی، شش ماه پایانی، ص ۱۱۳ ـ ۱۲۱
- ↑ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۷۱، ح ۵
- ↑ ر.ک. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳ ، ص ۱۲۳؛ رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵
- ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۸، ص۳۱۰، ح۴۸۴
- ↑ ر.ک. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳ ، ص ۱۲۳؛ رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵؛ زمانی، سید حسن، نشانههای قیام حضرت مهدی، ص ۳۸ ـ ۴۱
- ↑ ر.ک. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳ ، ص ۱۲۳؛ رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵؛ مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. زمانی، سید حسن، نشانههای قیام حضرت مهدی، ص ۳۸ ـ ۴۱؛ مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. زمانی، سید حسن، نشانههای قیام حضرت مهدی، ص ۳۸ ـ ۴۱
- ↑ ر.ک. زمانی، سید حسن، نشانههای قیام حضرت مهدی، ص ۳۸ ـ ۴۱
- ↑ ر.ک. مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟
- ↑ نعمانی، ابو عبدالله محمد بن ابراهیم، الغیبه، ص ۱۸۱، ب ۱۰، ح ۲۸؛ حلی، حسن بن سلمان، مختصر بصائر الدرجات، ص ۴۷۸
- ↑ ر.ک. مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟
- ↑ شیخ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین، ج ۲، ص ۳۷۲، ب ۳۵، ح ۵؛ خزاز، علی بن محمد، کفایه الأثر، ص ۲۷۱؛ طبرسی، ابو علی فضل بن حسن، اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۴۱
- ↑ ر.ک. مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟
- ↑ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۳۷۱، ح ۵
- ↑ ر.ک. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳ ، ص ۱۲۳؛ رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵
- ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، ج۸، ص۳۱۰، ح۴۸۴
- ↑ ر.ک. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ج۳ ، ص ۱۲۳؛ رمضانیان، علی رضا، شرایط و علائم حتمی ظهور، ص ۳۵؛ زمانی، سید حسن، نشانههای قیام حضرت مهدی، ص ۳۸ ـ ۴۱
- ↑ قمی، ابو الحسن علی بن ابراهیم، تفسیرالقمی، ج۲، ص۱۱۸
- ↑ ر.ک. زمانی، سید حسن، نشانههای قیام حضرت مهدی، ص ۳۸ ـ ۴۱
- ↑ شیخ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین، ج ۲، ص ۳۷۲، ب ۳۵، ح ۵؛ خزاز، علی بن محمد، کفایه الأثر، ص ۲۷۱؛ طبرسی، ابو علی فضل بن حسن، اعلام الوری، ج ۲، ص ۲۴۱
- ↑ ر.ک. مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟
- ↑ «"أَلَا یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ قَطَعَ مُدَّةِ الْجَبَّارِینَ وَ الْمُنَافِقِینَ وَ أَتْبَاعُهُمْ، وَ وَ لَا کَمْ الجابر خَیْرِ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ، أَلْحِقُوهُ بِمَکَّةَ فَإِنَّهُ الْمَهْدِیِّ"»؛ ارشاد مفید، ص ۳۳۶؛ الملاحم و الفتن، ص ۱۱۵؛ الحاوی للفتاوی، ج ۲، ص ۱۶۰؛ اختصاص مفید، ص ۲۰۸؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۰۴؛ منتخب الاثر، ص ۴۹۹؛ المهدی، ص ۹۰؛ بشارة الاسلام، ص ۱۷۷.
- ↑ ر.ک. کامل سلیمان، روزگاز رهایی، ج ۲، ص ۶۱۰ ـ ۶۱۸.
- ↑ «"یُنَادِی مُنَادٍ بِاسْمِ الْمَهْدِیِّ فَیَسْمَعُ مِنْ بِالْمَشْرِقِ وَ مَنْ بِالْمَغْرِبِ"»؛ المهدی، ص ۱۸۶؛ الامام المهدی، ص ۲۲۲؛ غیبت نعمانی، ص ۱۳۴؛ بشارة الاسلام، ص ۸۵؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۳۰.
- ↑ ر.ک. کامل سلیمان، روزگاز رهایی، ج ۲، ص ۶۱۰ ـ ۶۱۸.
- ↑ ر.ک. مهدیپور، علی اکبر، در آستانه ظهور، ص؟؟؟