بحث:مدینة النبی در تاریخ اسلامی

یثرِب

نام پیشین مدینة الرسول(ص) است که به نام نخستین ساکن آن ـ یثرب بن قانیة از فرزندان سام بن نوح(ع) ـ [۱] بدین نام خوانده شد. نام این شهر، بر گرفته از مصدر «تثریب» به معنای «سرزنش و توبیخ» است.[۲] گفته شده که رسول خدا(ص) از این نام اکراه داشت از این رو پس از سکونت در این شهر، ضمن نامیدن آن به «طیبه» و «طابة»،[۳] مسلمانان را از نام بردن آن به یثرب نهی فرمود. این شهر را همچنین، مسلمانان، به یمن ورود پیامبر(ص) به آن، مدینة الرسول(ص) می‌‌خوانند. در تعیین موقعیت و محدوده یثرب اختلاف است. بعضی یثرب را نام یک ناحیه و مدینه جزو آن گفته‌اند و برخی بر این اعتقادند که یثرب نام ناحیه‌ای از مدینه است. بعضی هم یثرب را خود مدینه دانسته‌اند.[۴] «مقدسی» در مقام تعریف و ترسیم این شهر، آن را از جهت وسعت، نیمی از مکه دانسته و آورده بیشتر مساحت آن را باغها، نخلستانها و دیه‌ها فرا گرفته است. وی در ادامه، کشتزارهای یثرب را اندک و آبش را گوارا و بازارهایش را باشکوه توصیف کرده، بیشتر مردمش را از فرزندان حسین بن علی(ع) بر شمرده، از وجود ساختمانهای گلین و زمین نمکدار برای این شهر خبر داده است[۵].[۶]

پانویس

  1. نسب کامل او را برخی منابع یثرب بن قانیة بن ارم بن سام بن نوح(ع) (بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۳۸۹) و بعضی دیگر یثرب بن قانیة بن مهلائیل بن ارم بن عبیل بن عوض بن ارم بن سام بن نوح(ع) (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۰) گفته‌اند.
  2. ر. ک. ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۱، ص۳۷۵؛ جوهری، صحاح، ج۱، ص۹۲.
  3. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۰. نیز ر. ک. بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۳۸۹.
  4. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۳۰.
  5. مقدسی، احسن التقاسیم، ص۸۰.
  6. بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة، ص۳۳۷.
بازگشت به صفحهٔ «مدینة النبی در تاریخ اسلامی».