بحث:مهدویت در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی

مهدویت در اندیشه امام خمینی

امام خمینی در وصیت‌نامه الهی ـ سیاسی خود حضرت مهدی صاحب زمان (ع) را به قدرت خداوند قادر، زنده و ناظر امور و منجی بشر معرفی می‌کند. ایشان در اشاره‌ای به سوره ﴿وَالْعَصْرِ * إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ﴾، تفسیر «عصر» به انسان کامل را نقل و انسان کامل را بر امام زمان (ع) تطبیق و او را «عصاره» همه موجودات، معرفی می‌کنند که با این تفسیر، «و العصر»، قسم به عصاره همه موجودات، یعنی قسم به انسان کامل است. از دیدگاه امام درباره مهدویت، روحانیان، رسالت سنگینی به عنوان سربازان امام زمان (ع) بر دوش می‌کشند. ازین رو، روحانیان نباید نگران باشند و تزلزل به خود راه دهند، بلکه باید با کمال رشادت و سربلندی و روحی قوی بایستند؛ زیرا هرکجا باشند، سربازان امام زمان (ع) هستند و باید به وظیفه سربازی خود عمل نمایند و چون روحانیون همه لشکر امام زمان هستند، باید باهم باشند و امید امام این است که پاسداران انقلاب هم، به گونه‌ای عمل کنند که سربازان امام زمان (ع) باشند و برای اسلام و اعتلای قرآن زحمت بکشند.

امام دایره سربازان امام زمان (ع) را از این هم فراتر انگاشته و جوانان غیرتمند و بانوان را هم، از لشکرهای آن امام همام به شمار می‌آورد و از آنان می‌خواهد که با هوشیاری و اراده قوی و با مشت محکم، جلوی توطئه‌ها را بگیرند.

امام بر این باور است که خدای تبارک و تعالی به وسیله امام زمان (ع) این تحوّل را در مردم ایران پدید آورده است. ایشان برای ارائه دیدگاه درست درباره مهدویت، درباره انتظار فرج و برداشت‌های نادرست و معنای صحیح آن نیز بارها سخن گفته و به روشنگری پرداخته و نسبت به برداشت‌های نادرست از انتظار فرج هشدار داده‌اند.

به باور امام، اجرای عدالت به معنای واقعی، در میان تمام بشریت، جز از مهدی موعود (ع) که خدای تبارک و تعالی او را ذخیره کرده است، از کسی دیگر برنمی‌آید؛ لذا میلاد مهدی موعود (ع) بزرگترین عید بشریت است. امام نوید می‌دهد که وقتی ایشان ظهور کند، تمام بشر را از انحطاط بیرون می‌آورد و کجی‌ها را راست می‌کند. و ایشان بزرگ‌تر از آن است که اسم رهبر روی ایشان بگذاریم. از ایشان نمی‌توانیم ما با هیچ تعبیری جز همین که مهدی موعود است، تعبیر کنیم.

ایشان از حضرت مهدی موعود (ع) به عنوان حضرت خاتم الاوصیاء و مفخر الأولیاء حجت بن الحسن العسکری (ع) یاد می‌کند و او را بزرگ شخصیتی که برپاکننده عدالتی است که بعثت انبیاء (ع) برای آن بوده است، معرفی می‌کند.