بحث:یزید بن زیاد کندی در تاریخ اسلامی
یزید بن زیاد بن مهاصر در گزیده دانشنامه امام حسین
ابو شعثا یزید بن زیاد بن مهاصر کندی، جنگاور و تیرانداز ماهری بود که روز عاشورا، با تیراندازی، شماری از سپاهیان دشمن را به هلاکت رساند. امام (ع) نیز درباره او دعا کرد و فرمود: «خداوندا! تیرش را به هدف برسان و ثوابش را بهشت قرار ده»[۱].[۲]
شهادت یزید بن زیاد ابی شعثاء کِندی
یزید بن زیاد بن مهاصر - یا ابوشعثاء کندی - از کسانی بود که همراه عمر بن سعد به جنگ با حسین (ع) آمده بود، ولی وقتی عبیدالله بن زیاد و اطرافیانش پیشنهادهای حسین (ع) را برای جلوگیری از جنگ نپذیرفتند به حسین (ع) پیوست و در کنار او به نبرد پرداخت، رجزی که او آن روز میخواند این بود: من یزیدم، پدرم مهاصر است، از شیری که در بیشه خفته است دلیرترم، یعنی از فرط نیرومندی به اطرافم بیاعتنایم.
پروردگارا من یاور حسینم، عمر بن سعد را ترک گفته به سوی حسین هجرت نمودهام! او تیرانداز بود. از اینرو پیش روی حسین (ع) روی زانوهایش نشست و یکصد عدد تیر پرتاب کرد، که تنها پنج عدد از آنها سقوط کرد، هر تیری که میافکند میگفت: من پسر بَهدَلة، سواران عرجلهام[۳]، حسین (ع) دعا کرد و فرمود: خدایا تیرش را به هدف برسان، و پاداش او را بهشت قرار بده. آنگاه جنگید تا این که به قتل رسید[۴]. رحمت خدا بر او باد.[۵]
پانویس
- ↑ «اللَّهُمَّ سَدِّدْ رَمْيَتَهُ وَ اجْعَلْ ثَوَابَهُ الْجَنَّةَ» (تاریخ الطبری، ج۵، ص۴۴۵).
- ↑ محمدی ریشهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین ص ۵۶۳.
- ↑ روز عرجله، روز جنگی مربوط به قوم بهدله قبیلهای از قبائل کِنده از قوم او بوده. که در آن پیروز شده بودهاند و برایشان نامآور شده بود؛ لذا به آن افتخار و مباهات میکردند، و افتخار به چنین روزهایی از جنگهای جاهلی در اسلام قطعاً مکروه است - اگر حرام نباشد - مگر در حال جنگ که افتخار برای حماسه و خونگرمی استثناء شده است، به کتابهای جهاد مراجعه شود، و در همینجا همین که امام معصوم حسین (ع) حاضر و ناظر بوده و نهی ننموده متضمن تجویز آن خواهد بود.
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۴۵-۴۴۶، به نقل از ابی مختلف از فضیل بن خدیج کندی، همراه با کمی جابجایی.
- ↑ یوسفی غروی، محمد هادی، مقاله «سوگنامه کربلا»، فرهنگ عاشورایی ج۴ ص۸۴.