بیعت و وفاداری سیاسی در نظام سیاسی عصر نبوی (مقاله)
| بیعت و وفاداری سیاسی در نظام سیاسی عصر نبوی | |
|---|---|
 | |
| زبان | فارسی |
| نویسنده | حمید رضا مطهریفر |
| موضوع | بیعت در معارف و سیره نبوی، بیعت |
| مذهب | شیعه |
| منتشر شده در | سیره سیاسی پیامبر اعظم |
| وابسته به | انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی |
| محل نشر | تهران، ایران |
| تاریخ نشر | ۱۳۸۶ |
| تعداد صفحات | ۱۲ |
| شماره صفحات | صفحات ۴۳۵ الی ۴۴۷ |
بیعت و وفاداری سیاسی در نظام سیاسی عصر نبوی عنوان مقالهای است که به بحث و بررسی پیرامون بیعت و وفاداری سیاسی میپردازد. این مقاله ۱۲ صفحهای به قلم حمید رضا مطهریفر نگاشته شده و در سیره سیاسی پیامبر اعظم منتشر گشته است.
چکیده مقاله
نویسنده در چکیده مقاله خود مینویسد: «بیعت یکی از سنتهای عصر جاهلی بود که مورد تأیید و امضای اسلام نیز واقع شد. اگرچه بیعت غالباً برای انتخاب حاکم، رئیس قبیله یا فرمانده جنگ به کار میرفت و نقش انشایی داشت اما در عصر نبوی کارکرد تاکیدی و ابزار وفاداری به خود گرفت؛ زیرا بر اساس آیات قرآن حکومت پیامبر از طرف خداوند بوده و مردم در زعامت و حاکمیت آن حضرت دخالتی نداشتند. و نیز مضامین بیعتهای رسول خدا(ص) بر آن اذعان دارد. برای تبیین این نکته و به منظور فهم بهتر مفهوم بیعت و کارکرد آن در عصر نبوی ضمن واژهشناسی و تبیین مفهومی این واژه، به پیشینه بیعت در عصر جاهلی اشاره میشود. سپس با نگاهی به منشأ مشروعیت حکومت پیامبر(ص) بیعتهای آن حضرت را در دوران مکی و مدنی بررسی میکنیم».
فهرست مقاله
- مفهوم بیعت
- بیعت در عصر جاهلی
- کارکرد بیعت در عصر نبوی
- منشأ مشروعیت حکومت پیامبر(ص)
- بیعتهای عصر نبوی
- بیعت غدیر
- نتیجه گیری
دربارهٔ پدیدآورنده
