جعفر بن نعیم بن شاذان نیشابوری

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

ابومحمد جعفر بن نعیم بن شاذان نیشابوری[۱] از راویان طبقه نهم و برادرزاده فضل بن شاذان است که از محدثانی همچون محمد بن شاذان و احمد بن ادریس[۲] حدیث آموخته و از میان شاگردان وی، تنها نام محمد بن علی بن بابویه (شیخ صدوق) در اسناد روایات دیده می‌شود[۳].

نام وی در کتب رجالی متقدم ذکر نشده[۴]، اما به دلیل کثرت روایات شیخ صدوق از وی همراه با ترحم و ترضی، رجالیونی چون مامقانی بر حسن حال او تأکید کرده‌اند[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: منهج المقال، ج۳، ص۲۴۵، ش۳۸۲؛ منتهی المقال، ج۲، ص۲۸۳، ش۶۰۴؛ تنقیح المقال، ج۱۶، ص۱۰۶، ش۴۱۲۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۰۴، ش۲۳۳۱؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۲۹، ش۲۸۸۴؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۶۹۴، ش۱۵۵۱.
  2. عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۱۷، (ح۳۹) و ص۱۷۲، (ح۱).
  3. عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۱۷، (ح۳۹)، ص۱۸، (ح۴۴)، ص۹۹، (ح۱)؛ و....
  4. یک روایت در علل الشرائع، ج۱، ص۶۷، ح۱؛ یک روایت در کمال الدین، ج۱، ص۲۳۹، ح۵۹؛ و هشت روایت در عیون أخبار الرضا(ع)، ج۲، ص۱۷، (ح۳۹)، ص۱۸، (ح۴۴)، ص۹۹، (ح۱)، ص۱۲۱، (ح۲)، ص۱۲۷، (ح۳)، ص۱۷۲، (ح۱)، ص۱۸۴، (ح۷)، ص۲۱۶، (ح۲۵)، ص۲۱۸، (ح ۲۸) و ص۲۳۵، (ح۷) نقل کرده است.
  5. تنقیح المقال، ج۱۶، ص۱۰۷، ش۴۱۲۸.
  6. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۵، ص۵۸۶.