حطان تمیمی یرعوبی
آشنایی اجمالی
نام پدر و نسب او مشخص نیست، اما منسوب به یربوع، شاخه ای از بنی تمیم است[۱]. بیشتر صحابه نویسان از او یادی نکردهاند، اما ابن فتحون[۲] نام او را به عنوان صحابی آورده است[۳]. ابن حجر[۴] نیز تحت تأثیر ابن فتحون، در بخش اول الاصابه (صحابه) عنوانی به وی اختصاص داده است. استناد ابن حجر برای صحابی دانستن وی داستانی است که نشانگر حضور حطان در صحنه قتل عمر بن خطاب است. عمرو بن میمون اودی که شاهد این حادثه بوده میگوید: هنگامی که عمر ضربت خورد، مردی از مهاجران که حطان تمیمی یربوعی نام داشت، جامه خود(برنس) را بر سر ابولؤلؤ انداخت. ابولؤلؤ نیز چون خود را گرفتار دید، خودکشی کرد.
این داستان را منابع دیگری نیز نقل کردهاند. برخی گزارشها هیچ یادی از کسی که ابولؤلؤ را به دام انداخت نکرده اند[۵]. برخی دیگر از گزارشها نیز افراد دیگری مانند هاشم بن عتبه و یا عبدالله بن عوف را نام برده اند[۶]. در این داستان حتی اگر حطان نیز موجب دستگیری ابولؤلؤ شده باشد دلیلی بر صحابی بودن وی نیست.[۷]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ کحاله، معجم قبائل العرب، ج۲، ص۵۴۱.
- ↑ م۵۲۰، صاحب استدراک بر کتاب استیعاب.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۵.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۵.
- ↑ بنگرید: بلاذری، أنساب الاشراف، ج۱۰، ص۴۱۴؛ ابن جوزی، المنتظم، ج۴، ص۳۲۹.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۵.
- ↑ داداشنژاد، منصور، مقاله «حطان تمیمی یربوعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۹۱.