حمام بن عمر اسلمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

چنان که از نسبتش پیداست از بنو اسلم بن أَقْصَی، از قبیله خُزاعه است[۱]. مردی از بنی اسلم به نام عبید بن عویمر گوید: عمویم در جاهلیت با کنیزی که قابلیت فرزندزایی داشت (ولیده) زنا کرد و صاحب فرزندی شد که او را حمام می‌‌گفتند. او نزد رسول خدا(ص) آمد و درباره فرزندش سخن گفت: آن حضرت فرمود: تلاش کن تا فرزندت را به دست آوری. او (عمویم) رفت و حمام را نزد آن حضرت آورد. سپس مولای آن کنیز (ولیده) هم نزد آن حضرت آمد. رسول خدا(ص) بر مولای آن زن، دو بچه (غلام) عرضه کرد و فرمود: یکی از آن دو را بگیر و فرزند آن مرد را رها کن. او کودکی به نام رافع را برداشت و حمام را به پدرش واگذاشت[۲]. سپس آن حضرت فرمود: هر مردی فرزندش را بشناسد، آزادی او نیز بر عهده‌اش خواهد بود[۳].[۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۱۴۷؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۴۲.
  2. طبرانی، المعجم الکبیر، ج۴، ص۴۶؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۹۰۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۶۵؛ ذهبی، تجرید اسماء الصحابه، ج۱، ص۱۳۸.
  3. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۶۵؛ ابن حجر، الصابه، ج۲، ص۱۰۳.
  4. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «حمام بن عمر اسلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۱۶.