حمزة بن ابی‌اسید ساعدی

(تغییرمسیر از حمزة بن ابی اسید)

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی‌ساعده[۱]، از قبیله خزرج، ساکن مدینه[۲] و کنیه‌اش ابومالک بود[۳]. ابن حجر[۴] در بخش اول الاصابه (صحابه) و نیز در بخش دوم (اطفال) از او یاد کرده است، اما برخی او را تابعی دانسته اند[۵]. سلامه دختر والان بن سکن مادر اوست و فرزندان حمزه، یحیی[۶] و مالک نام داشتند[۷]. منذر[۸] و زبیر[۹] هم از برادران اویند. پدر حمزه در غزوه بدر حضور داشت[۱۰]. وی از پدرش، زهری و شماری دیگر[۱۱] از جمله حارث بن زیاد[۱۲] روایت نقل کرده است که ابن حجر[۱۳] روایات او را مرسل دانسته است. وی هنگام خلافت ولید بن عبدالملک (۹۶-۸۶) درگذشت[۱۴].[۱۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۰۸.
  2. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۴۶.
  3. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۰۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۳۲.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۰۵ و ص۱۳۲.
  5. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۰۸.
  6. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۰۸.
  7. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۷، ص۴۶۱.
  8. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۰۸.
  9. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۷، ص۴۶۱.
  10. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۴۱۰.
  11. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۴۶.
  12. ابن‌ابی‌عاصم، الاحاد والمثانی، ج۳، ص۳۷۲؛ ابن عدی، الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۲۸۴؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۷، ص۳۱۱.
  13. ابن حجر، الصابه، ج۲، ص۱۳۲.
  14. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۲۰۸؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۱۶۸؛ باجی، التعدیل و التخریج، ج۱، ص۵۳۸.
  15. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «حمزة بن ابی‌اسید ساعدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۲۰.