آشنایی اجمالی

وی برادر عبدالرحمن بن عوف، از تیره بنی زهره قریش و از مؤلفة قلوبهم است که در روز فتح مکه (سال هشتم) مسلمان شد[۱]. حمنن از معمرین است که ۱۲۰ سال عمر کرد که نیمی از آن را در جاهلیت سپری کرده بود. ابن عبدالبر[۲] و ابن اثیر[۳] گفته‌اند که حمنن به مدینه مهاجرت نکرد و هرگز داخل مدینه نشد اما بلاذری[۴] می‌‌گوید: او در خانه خود که در مدینه بود، درگذشت. نسل او در بصره باقی ماند. حمنن، نیای قاسم بن محمد بن معتمر بن عیاض بن حمنن است که از یاران هارون‌الرشید بود[۵] و عده ای با نسب حمننی به او نسب می‌برند[۶].[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۴۱؛ قرطبی، الجامع لاحکام القرآن، ج۸، ص۱۸۱.
  2. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۵۰.
  3. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۷۶.
  4. بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۴۱.
  5. ر.ک: ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۵۰؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد او مدینه السلام، ج۱۲، ص۴۰۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۷۶.
  6. سمعانی، الانساب، ج۲، ص۲۶۷.
  7. محمدی، رمضان، مقاله «حمنن بن عوف زهری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۳۰.