حنظلة بن عمرو اسلمی
حنظلة بن عمرو اسلمی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حنظلة بن عمرو اسلمی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
ابن حجر[۱]، شرح حال او را در قسم اول الاصابه (صحابه) آورده و به نقل از حسن بن سفیان (در کتاب الوحدان) وی را صحابی دانسته است. مستند صحابی دانستن وی گزارشی است که حنظلة بن عمرو درباره یکی از سرایای رسول خدا(ص) نقل میکند. اما ابونعیم[۲] با توهم دانستن سخن حسن بن سفیان در کتاب الوحدان، صحابی بودن حنظله را انکار کرده است؛ زیرا حدیث یاد شده را محمد بن حمزة بن عمرو اسلمی از پدرش نقل میکند. بنابراین، حمزه به حنظله تصحیف شده است. ابن حجر[۳]، نیز این موضوع را محتمل دانسته است چنان که بیشتر منابعی که این حدیث را نقل کردهاند از حمزه (نه حنظله) بن عمرو اسلمی نقل کردهاند[۴]. این حدیث از ابوهریره نیز نقل شده است[۵].
بر اساس گزارش نقل شده از حنظله، رسول خدا(ص) سریه ای را گسیل داشت و به آنان دستور داد دشمن مورد نظر را بسوزانند. اندکی بعد سوی آنان فرستاد و فرمود که وی را آتش نزده و تنها بکشند؛ زیرا فقط خداوند با آتش عذاب میکند ابن اثیر[۶]، اینکه حسن بن سفیان وی را در شمار کسانی که یک حدیث دارند (الوحدان) دانسته اشتباه میداند؛ زیرا چنان که وی را «حمزه اسلمی» بدانیم نه «حنظله اسلمی»، بیش از یک روایت از او نقل شده است.[۷]
منابع
پانویس
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۱۹.
- ↑ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۸۶۱.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۲۰.
- ↑ بنگرید: احمدبن حنبل، مسند، ج۳، ص۳۹۳؛ ابوداود، سنن، ج۱، ص۶۰۳؛ عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج۵، ص۲۱۳؛ بیهقی، السنن، ج۹، ص۷۲ و نیز بنگرید: مدخل حمزة بن عمرو اسلمی.
- ↑ دارمی، سنن، ج۲، ص۲۲۲؛ ترمذی، سنن، ج۳، ص۶۷.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۸۷.
- ↑ داداشنژاد، منصور، مقاله «حنظلة بن عمرو اسلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۴۶.