مقدمه

او سردستۀ گروهی از خوارج بود که در زمان حکومت ابن زیاد در کوفه از آنجا خارج شدند و در محلی به نام بانقیا با سپاه ابن زیاد جنگیدند و دست‌آخر شکست خوردند. ضمنا حیان بن ظبیان از جمله شعرای معروف خوارج به شمار می‌رود. شعر رثائی او دربارۀ کشته‌شدگان نهروان معروف است[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. تاریخ طبری، ج ۳، ص۷۳
  2. جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۰۴.