آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱]، از وی در بخش چهارم کتابش (توهمات) یاد کرده و می‌گوید: منشأ توهم صحابی بودن وی، حذف شدن ام‌هشام از سند حدیثی است که ام‌هشام بنت حارثه نقل کرده و حارثه نیز به خارجه تصحیف شده است. ام‌هشام دختر حارثة بن نعمان گوید: تنور ما و تنور رسول خدا(ص) یکی بود و من نیاموختم سوره «ق و القرآن»... را مگر از زبان آن حضرت که برای مردم خطبه می‌خواند[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۰۸.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۱۱۳؛ ذهبی، تجرید اسماء الصحابه، ج۱، ص۱۴۸.
  3. محمدی، رمضان، مقاله «خارجة بن نعمان»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۷۷.