خالد بن حزام بن خویلد اسدی

آشنایی اجمالی

نسب وی چنین است: خالد بن حزام بن خويلد بن أسد بن عبدالعزی، اسدی، قرشی^[۱]. او برادر حکیم بن حزام و برادرزاده حضرت خدیجه(ع) است^[۲]. نام مادرش فاخته، دختر زهیر بن حارث بن اسد بن عبدالعزى بن قصی است. برخی او را از مسلمانان پیشتاز که در مکه مسلمان شدند، دانسته‌اند^[۳].

بلاذری^[۴] و ابن منده^[۵] به نقل از منذر بن عبدالله و هشام بن عروه نام خالد را در فهرست مهاجران دوم به حبشه آورده، و گفته‌اند: در راه هجرت به حبشه او را مار گزید و همان جا^[۶] درگذشت و آیه ﴿وَمَن يَخْرُجْ مِنۢ بَيْتِهِۦ مُهَاجِرًا إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ ثُمَّ يُدْرِكْهُ ٱلْمَوْتُ...﴾^[۷] درباره وی نازل شد، اما بلاذری^[۸] گوید: هجرت وی به حبشه متفق عليه نیست و ابن‌اسحاق نیز نام وی را در شمار مهاجران به حبشه نیاورده است.

ابن سعد^[۹] وی را در شمار طبقه دوم از مهاجران و انصار که در اسلامشان پیشتاز بوده و بیشتر ایشان به حبشه هجرت کردند، آورده، اما درباره‌اش گفته است: موسی بن عقبه، محمد بن اسحاق و ابومعشر هم او را از مهاجران به حبشه نمی‌دانند و خداوند داناتر است. چنان که در نزول آیه یادشده درباره وی نیز اختلاف است^[۱۰]. ابن حجر^[۱۱] نیز گوید: مشهور این است که آیه یادشده درباره جندب بن ضمره نازل شده است. ضحاك بن عثمان و مغيرة بن عبدالرحمن حزامی که هر دو از علما و راویان هستند از اعقاب اویند^[۱۲].^[۱۳]

جستارهای وابسته

منابع

محمدی، رمضان، مقاله «خالد بن حزام بن خويلد اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹؛ زبیر بن بکار، جمهرة نسب قريش و انسابها، ج۱، ص۳۶۶؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۱۲۱.
↑ أبو نعيم، معرفة الصحابة، ج۲، ص۹۵۱؛ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۱۱۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۶.
↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹؛ زبیر بن بکار، جمهرة نسب قريش و انسابها، ج۱، ص۳۶۶.
↑ بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۲۳۰.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۶.
↑ قبل از رسیدن به حبشه.
↑ «و هر کس در راه خداوند هجرت گزیند، در زمین سرپناه‌های فراوان و گستردگی (در روزی) خواهد یافت و هر که از خانه خویش برای هجرت به سوی خداوند و پیامبرش برون آید سپس مرگ او را دریابد؛ بی‌گمان پاداش او بر عهده خداوند است و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره نسا، آیه ۱۰۰.
↑ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۲۹۰.
↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹.
↑ طوسی، التبیان، ج۳، ص۳۰۶؛ ابن جوزی، زاد المسير في علم التفسير، ج۲، ص۱۸۰؛ سیوطی، الدر المنثور، ج۲، ص۲۰۸؛ طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۵۷.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۶.
↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹.
↑ محمدی، رمضان، مقاله «خالد بن حزام بن خويلد اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۸۲.

[1] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹؛ زبیر بن بکار، جمهرة نسب قريش و انسابها، ج۱، ص۳۶۶؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۱۲۱.

[2] أبو نعيم، معرفة الصحابة، ج۲، ص۹۵۱؛ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۱۱۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۶.

[3] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹؛ زبیر بن بکار، جمهرة نسب قريش و انسابها، ج۱، ص۳۶۶.

[4] بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۲۳۰.

[5] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۶.

[6] قبل از رسیدن به حبشه.

[7] «و هر کس در راه خداوند هجرت گزیند، در زمین سرپناه‌های فراوان و گستردگی (در روزی) خواهد یافت و هر که از خانه خویش برای هجرت به سوی خداوند و پیامبرش برون آید سپس مرگ او را دریابد؛ بی‌گمان پاداش او بر عهده خداوند است و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره نسا، آیه ۱۰۰.

[8] بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۲۹۰.

[9] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹.

[10] طوسی، التبیان، ج۳، ص۳۰۶؛ ابن جوزی، زاد المسير في علم التفسير، ج۲، ص۱۸۰؛ سیوطی، الدر المنثور، ج۲، ص۲۰۸؛ طباطبایی، المیزان، ج۵، ص۵۷.

[11] ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۹۶.

[12] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۴، ص۸۹.

[13] محمدی، رمضان، مقاله «خالد بن حزام بن خويلد اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۸۲.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]