خداش بن زهیر بن ربیعه عامری
خداش بن زهیر بن ربیعه عامری از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: خداش بن زهیر بن ربیعه عامری در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
وی از تیره عامر بن ربیعه، از بکر بن هوازن، از قیس عیلان بن مضر بود[۱]. وی شاعر بود و از او با عنوان «فارس الضحیاء» (سوارکار اسب سفید) یاد کردهاند[۲] چنانکه جدش «عمرو» را نیز بدان لقب میخواندند[۳]. ابن حجر[۴]، در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) از وی یاد کرده و میگوید: او با مشرکان در غزوه حنین (سال هشتم) شرکت کرد و در این باره شعری سرود. وی سپس اسلام آورد و پسرش، سعساع در زمان عبدالملک بن مروان[۵] بر سر عریف (رئیس) بودن با اقوامش اختلاف داشت و چون عبدالملک او را دید، وی را عریف قرار داد و هنگامی که اقوامش سخنانی گفتند، عبدالملک گفت: پدرت در جاهلیت هجو ما نگفته بود و ما در دوره اسلام تو را ریاست دادیم و به شعر یاد شده اشاره کرد[۶]. ابن حجر[۷] سپس میگوید: مرزبانی از وی یاد کرده و او را شاعر جاهلی دانسته است. وی معتقد است شعر یاد شده مربوط به جنگ فجار[۸] بوده و این نظر درستتر است[۹]. برخی منابع دیگر نیز این شعر را مربوط به خداش در زمان جاهلیت میدانند[۱۰] که اگر چنین باشد شرکت وی در حنین و صحابی بودن وی تضعیف میشود.[۱۱]
جستارهای وابسته
- قیس عیلان بن مضر (قبیله)
- سعساع بن خداش (فرزند)
منابع
پانویس
- ↑ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۲۸۱.
- ↑ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۲۸۱.
- ↑ ابن منظور، لسان العرب، ج۱۴، ص۴۸۰.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۰۰.
- ↑ حک: ۶۵-۹۶.
- ↑ برای بررسی بیشتر ر.ک: ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۶۸، ص۲۸۰.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۰۰.
- ↑ نام جنگهایی که قبل از اسلام و بیست سال پس از عام الفیل اتفاق افتاد؛ بنگرید: طبری، تاریخ، ج۲، ص۲۹۰.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۰۰.
- ↑ ابن حبیب بغدادی، المنمق، ص۱۷۰؛ عسکری، تصحیفات المحدثین، ص۵۳۱؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۲۷۷.
- ↑ خانجانی، قاسم، مقاله «خداش بن زهیر بن ربیعه عامری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۲۵.