خطبه ۱۰۶ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۱۰۶)

مقدمه

همان‌گونه که از عنوان خطبه روشن شد، این خطبه از سه بخش تشکیل یافته:

  1. بخش اوّل، از اهمیّت اسلام و برکات آثار آن سخن می‌گوید و انگشت روی نکات دقیقی روی این زمینه می‌گذارد.
  2. در بخش دوّم، نخست از شخصیّت پیامبر اکرم(ص) در عباراتی کوتاه و پر معنا بحث می‌کند. سپس با دعاهای پر محتوایی به پیامبر اکرم(ص) و همه مؤمنین، این بخش را پایان می‌دهد.
  3. در بخش سوم، یاران خود را مورد سرزنش قرار می‌دهد که با این همه نعمت‌ها و مواهب الهی که به شما داده شده است، چرا تماشاگر ظلم و فساد شده‌اید! چرا به ظالمان اجازه می‌دهید که رشته حکومت شما را به دست گیرند و هر کاری خواستند انجام دهند.

در بعضی از روایات آمده است که شخصی از امیر مؤمنان علی(ع) از ویژگی‌های اسلام و ایمان و کفر و نفاق سؤال کرد و حضرت این خطبه را در پاسخ او بیان فرمود و در روایت دیگری از «اصبغ بن نباته» نقل شده است که: امیر مؤمنان علی(ع) این خطبه را در خانه، یا در «دار الاماره» بیان فرموده؛ سپس دستور داد آن را بنویسند و بر مردم بخوانند[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. شرح نهج البلاغه شوشتری، ج۱۲، ص۳۳۹.
  2. مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۵، ص۳۰۵.