خطبه ۱۶۱ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۱۶۱)

مقدمه

این خطبه، شامل سه بخش است:

  1. در بخش اوّل، امیر مؤمنان علی(ع) به بعثت پیامبر اکرم(ص) و صفات والای او و اهل بیت گرامی‌اش اشاره می‌فرماید و آثار دعوت آن حضرت را در اظهار حق و از بین بردن باطل یادآور می‌شود و در مقام نتیجه‌گیری، اسلام را تنها آیینی می‌داند که عدم پذیرش آن، موجب بدبختی دنیا و آخرت است.
  2. در بخش دوّم، از توکل بر خدا و درخواست هدایت از او سخن می‌گوید.
  3. و در بخش سوّم، طی بیان مشروحی مردم را به تقوا و اطاعت فرمان الهی سفارش می‌کند و از دنیا پرستی بر حذر می‌دارد و با تعبیراتی بسیار آموزنده و پر معنا به عبرت گرفتن از تغییرات و دگرگونی‌های جهان سفارش می‌فرماید[۱].

منابع

پانویس