خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۹۰)
مقدمه
این خطبه که از درخشانترین خطبههای امیر مؤمنان علی(ع) است از چند بخش تشکیل شده است:
- در بخش اوّل شکر و سپاس خداوند را میگوید و شهادت به رسالت پیامبر(ص) میدهد و از پیروی آن حضرت بر دشمنانش به لطف پروردگار سخن میگوید.
- در بخش دوّم ضمن تأکید بر مسئله تقوا، همگان را به آمادگی برای سفر آخرت دعوت میکند و از پایان زندگی و مشکلات مرگ و حوادث پس از آن سخن میگوید.
- در بخش سوم ضمن تأکید بر ناپایداری دنیا و شرح عذاب دردناک الهی در قیامت که در انتظار مجرمان است از سرنوشت لذتبخش صالحان در سرای دیگر و نعمتهای بینظیر بهشتی و آرامش کامل و پاداش عظیم و فناناپذیر آنها بحث میکند.
- در بخش چهارم بار دیگر امام(ع) به آنچه در بخش دوم بیان فرمود بازمیگردد و با تعبیرات جدیدی همه را تشویق به آمادگی برای سفر آخرت میکند.
- در بخش پنجم که آخرین بخش خطبه است اصحاب و یاران خود را مخاطب ساخته و از حرکات عجولانه و قیامهای بیثمر و تصمیمهای خام برای نیل به شهادت و مانند آن، بر حذر میدارد و تصریح میکند که اگر در مسیر حق باشید در بستر، هم بمیرید شهید خواهید بود[۱].
