خطبه ۲۲۵ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از خطبه ۲۲۵)

مقدمه

هدف اصلی امام(ع) در این دعا درخواست غنا و بی‌نیازی از غیر اوست،؛ چراکه نیاز به دیگران گاه سبب مدح و ستایش آنها می‌شود در حالی که شایسته چنان مدحی نیستند و گاه سبب نکوهش منع کنندگان می‌گردد در حالی که شاید مستحق چنان نکوهشی نباشند و از آن بدتر اینکه انسان دست نیاز به سوی شرار خلق دراز کند و در واقع این دعا به عنوان تعلیم به همه مردم مخصوصا پیروانش ذکر شده؛ زیرا مقام امام(ع) از آن بالاتر است که به سراغ بدان برود یا مدح و ثنایی از آنان بکند[۱].

منابع

پانویس