ذباب بن حارث مذحجی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

ذباب بن حارث بن عمرو بن معاویه، از تیره بنی سعدالعشیره، از قبیله مذحج یمن است[۱]. ابن کلبی[۲] نام جد ذباب را عبدیغوث گفته است که به نظر می‌‌رسد در موقع کتابت، چنین اشتباهی رخ داده است؛ زیرا ابن کلبی خود[۳] حارث و عبدیغوث را برادر و از فرزندان عمرو بن معاویه شمرده است.

رشاطی (م ۵۴۲) ذباب را در شمار صحابه آورده[۴]. مستند صحابی بودنش روایتی از اوست که بر پایه آن یکی از افراد قبیله ذباب، به نام ابن رقیبه (وقشه) با یکی از اجنه برخورد می‌‌کند و جنی بعثت رسول خدا(ص) را به او خبر می‌‌دهد، ابن رقیبه نیز این ماجرای شگفت را برای ذباب بازگو می‌‌کند. ذباب می‌‌گوید: پس از اندکی خبر بعثت رسول خدا(ص) را شنیدم و مسلمان شده و سراغ بت قبیله‌ام رفتم و بعد از شکستن آن به حضور حضرت رسیده و اسلامم را ابراز کردم. ذباب درباره پیروی از پیامبر خدا(ص) و رویگردانی از بت‌ها شعری سروده که بیانگر نیکویی اسلام وی است[۵]. گفتنی است ابن حجر[۶] در بخش نخست الاصابه (صحابه) و نیز به طور مختصر در بخش سوم (مخضرمین) از ذباب یاد کرده است.

فرزند وی عبدالله در زمان رسول خدا(ص) متولد شد و در جنگ صفین (سال ۳۷) از یاران حضرت علی(ع) بود. از نسل او عبدالعزیز بن ثابت بن عبدالله و شماری از اهل وی در ری ساکن بودند[۷].[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۱، ص۳۳۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۰۸.
  2. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۱، ص۳۳۱.
  3. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۱، ص۳۳۰.
  4. ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۶۷.
  5. ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۷؛ ابن اثیر، أسد الغابه، ج۲، ص۲۰۸؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۲، ص۲۱۱.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۳۵ و ۳۵۴.
  7. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۱، ص۳۳۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۶۷.
  8. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «ذباب بن حارث مذحجی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۷۷.