رافع بن خداش

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

بر اساس روایتی ضعیف درباره مسلمان شدن رافع، شخصی به نام جندع بن صمیل (پسرعموی رافع بن خداش) را به مسلمان شدن فراخواند و اسلام را دوری از بت‌ها و اخلاص برای خدایی دانا وصف کرد و افزود: به زودی شخصیتی از عرب و برخوردار از نسبی کریم، از مکه ظهور می‌کند که عجم به او ایمان می‌آورد. جندع این خبر را برای رافع نقل کرد و مدتی بعد به همراه وی (گویا از یمن) برای دیدار پیامبر(ص) عزم سفر کردند، جندع در میان راه، در نجران (از شهرهای یمن)، درگذشت و رافع بن خداش به مدینه آمد و اسلام خود را بر پیامبر(ص) عرضه کرد[۱].[۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۶۲؛ سیوطی، الخصائص الکبری، ج۱، ص۱۸۲ از ابوسعید خرگوشی.
  2. ابوالقاسمی، عظیم، مقاله «رافع بن خداش»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۹۶.