آشنایی اجمالی

نسبت وی معلوم نیست. وی را ربيعة بن فارسی و فارس[۱] نیز گفته‌اند. از وی در شمار اهالی مصر یاد شده است[۲]، اما ابن ابی‌حاتم[۳] می‌گوید: وی از اهالی شام است. در صحابی بودن وی اختلاف است. عجلی[۴] به تابعی بودن او تصریح کرده است و ابن ابی‌حاتم[۵] نیز تنها به روایت وی از کعب الاحبار اشاره کرده است، چنان که ابونعیم نیز درباره صحابه بودن وی تردید کرده و گفته است: برخی متأخران (ابن منده) گمان کرده‌اند که وی از صحابه است، اما ابن حجر[۶] وی را در شمار صحابه آورده است. تنها مستند صحابی بودن وی روایتی است که بر اساس آن ربيعة بن فراس گفته است: از رسول خدا(ص) شنیدم که فرمود: «يسير حى حتى يأتوا بيتاً تُعَظِّمُهُ العَجَمِ مُسْتَتِراً، فَيَأْخُذُونَ مِن مَالِهِ، ثُمَّ يُغِيرُونَ عَلَيْكُم أهل إفْرِيقِيَّة حَتَّى تُرَدُّ سُيُوفُهُم»[۷].[۸]

منابع

پانویس

  1. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۲۸۱.
  2. ابن یونس، تاریخ المصریین، ج۱، ص۱۷۴؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۹؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج، ص۲۶۷.
  3. ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۳.
  4. عجلی، معرفه الثقات، ج۱، ص۳۵۹.
  5. ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۷۳.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۴.
  7. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۰۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۹۴.
  8. محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن فراس»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۳۱.