رجال بن عنفوه حنفى

آشنایی اجمالی

با توجه به نسبش او از تیره بنی حنیفة بن لجیم، از قبیله بنی بکر بن وائل[۱] و اهل منطقه یمامه[۲] است. نام وی نهار است[۳] و رجال که در بعضی منابع به صورت رحال نیز آمده[۴]، لقب اوست.

ابن ابی‌حاتم[۵] با استناد به اینکه وی در وفد بنی‌حنیفه حضور داشته و اسلام آورده وی را در شمار صحابه دانسته است، اما ابن حجر[۶] ضمن آوردن نام رجال در قسم چهارم الاصابه (اشتباهات صحابه‌نگاران)، با استناد به اینکه وی بعدها مرتد شده و در شمار یاران مسیلمه کذاب، یکی از پیامبران دروغین قرار گرفته، صحابی بودن وی را رد کرده است؛ زیرا صحابی به کسی اطلاق می‌شود که پیامبر(ص) را در حال مسلمانی دیده و با اسلام از دنیا برود[۷]. گفتنی است رجال که از بزرگان بنی‌حنیفه بود، در تأیید ادعای مسیلمه کذاب، به همراهی محکم بن طفیل گواهی داد که پیامبر اسلام(ص)، او را در نبوت خود شریک ساخته است. این گواهی در پذیرش ادعای مسیلمه از سوی بنی‌حنیفه بسیار مؤثر بود[۸]. این دو بعدها به عنوان وزیر و مشاور مسیلمه او را یاری کردند[۹]. رجال اندکی بعد، در جنگ یمامه که میان مسلمانان و پیروان مسیلمه کذاب در سال ۱۲ اتفاق افتاد، به دست زید بن خطاب کشته شد[۱۰].[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۳۹۷.
  2. واقع در جنوب غربی بحرین و شرق نجد، بنگرید: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۴۴۲.
  3. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۱۲۱.
  4. ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۰؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۲۸۹.
  5. ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۵۱۹.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۴۶.
  7. ر.ک: ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۱۵۸.
  8. واقدی، کتاب الرده، ص۱۰۹.
  9. ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۶، ص۳۷۵.
  10. طبری، تاریخ، ج۳، ص۲۹۳.
  11. قلیچ، رسول، مقاله «رجال بن عنفوه حنفى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۳۶-۳۳۷.