رجعت در معارف و سیره رضوی
مقدمه
«رجعت»، به معنی بازگشت و برگشتن میباشد و «رجعت به دنیا» یعنی بازگشت دوباره به دنیا، پس از انتقال به جهان دیگر است. یکی از اعتقادات مؤمنین، بالاخص شیعیان، ایمان به روز رجعت است.
طبق روایات اسلامی و شیعی، نخستین کسی که به دنیا باز میگردد امام حسین (ع) است و پس از ایشان، دیگر امامان و ائمه (ع) به دنیا باز میگردند[۱].
در مورد «رجعت امامان» نقل قولهای فراوانی شده است. از جمله خداوند در قرآن میفرماید: إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ...
[۲].
امام سجاد (ع) در تأویل این آیه میفرماید: «پیامبر شما و امیرمؤمنان و امامان اهل بیت (ع)، در عصر ظهور به دنیا باز میگردند[۳].
مأمون به امام رضا (ع) عرض کرد: «ای ابالحسن! نظر شما درباره رجعت چیست؟ حضرت فرمودند: حقیقت دارد. در میان امتهای پیشین نیز وجود داشته است و قرآن از آن سخن به میان آورده و رسول خدا (ص) فرموده است: هر چه در امتهای گذشته بوده در میان این امت نیز عیناً و مو به مو پیش خواهد آمد»[۴].[۵]