رفتارشناسی فرزندان امام صادق در برخورد با مقام امامت (مقاله)

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
رفتارشناسی فرزندان امام صادق(ع) در برخورد با مقام امامت
رتبه علمیتوصیفی - تحلیلی
زبانفارسی
نویسندگان
موضوع
مذهبشیعه
منتشر شده درگذر تاریخ
محل نشرارومیه، ایران
تاریخ نشرزمستان ۱۴۰۴
شماره۴
تعداد صفحات۲۶
شماره صفحاتاز صفحه ۱۱ تا ۳۶ مجله
ناشر الکترونیکپایگاه مجلات تخصصی نور

رفتارشناسی فرزندان امام صادق(ع) در برخورد با مقام امامت عنوان مقاله‌ای است با زبان فارسی که به بررسی رفتار هر یک از فرزندان امام صادق(ع) با مقام امامت می‌پردازد. این مقاله ۲۶ صفحه‌ای به قلم سجاد کلانتری، فیض‌الله بوشاسب گوشه و ناصر جدیدی نگاشته شده و در نشریه گذر تاریخ (شماره ۴، زمستان ۱۴۰۴) منتشر شده است[۱].

چکیده مقاله

نویسندگان در چکیده مقاله خود می‌نویسد: «رسیدن به مقام امامت بی‌شک جایگاه بالای معنوی و مادی را به همراه داشت و با توجه به اینکه هر امامی به طور معمول چندین فرزند پسر داشت که از میان ایشان فقط یک نفر به مقام امامت می‌‌رسید، در نتیجه، احتمال بروز اختلاف بین فرزندان ائمه(ع) برای کسب مقام امامت نیز بیشتر می‌‌شد. از همین روی، بعضی از فرزندان ائمه(ع) که به مقام امامت نرسیدند، این مقام را حق خود دانسته و امامت برادر خویش را نمی‌پذیرفتند و حتی با برادر خویش به مخالفت برخاسته و برای به‌دست آوردن مقام امامت تلاش می‌‌کردند. در این مقاله فرزندان امام صادق(ع) مورد بررسی قرار می‌‌گیرند؛ زیرا به نظر می‌‌رسد میزان بروز اختلاف بر سر رسیدن به مقام امامت از زمان انتخاب جانشین ایشان بیشتر گردید. هدف از این پژوهش آن است که به روش تحقیق تاریخی و شیوه تدوین توصیفی-تحلیلی رفتار هر یک از فرزندان امام صادق(ع) با مقام امامت مورد بررسی قرار گیرد. نتیجه به دست آمده نشان می‌‌دهد برخی از ایشان چون فرزند بزرگتر بودند و جایگاه به ظاهر بهتری نزد شیعیان داشتند، مقام امامت را حق خود می‌‌دانستند و حتی برای رسیدن به این مقام تلاش کرده و با امام زمان خویش به مخالفت می‌‌پرداختند».

فهرست مقاله

دربارهٔ پدیدآورنده

سجاد کلانتری (پدیدآورنده)
page-not-found
فیض‌الله بوشاسب گوشه (پدیدآورنده)
page-not-found
ناصر جدیدی (پدیدآورنده)
page-not-found

پانویس

دریافت متن