زعبل

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

ابن اثیر[۱]، به نقل از خطیب[۲] در المؤتلف از «زعبل» یاد کرده و روایتی از او نقل کرده است. ابن حجر[۳]، نیز بدون اشاره به مشخصاتی از وی، در بخش چهارم الاصابه (توهمات) از او یاد کرده و می‌گوید: وی تابعی و مجهول است. وی روایتی از رسول خدا(ص) به شکل مرسل نقل کرده که سبب شده است ابوموسی[۴]، بر اساس آنچه خطیب در تکملة المؤتلف از ابوقدامه (حارث بن عبید)، نقل کرده، از وی یاد کند. در این روایت رسول خدا(ص) به هدیه دادن و ملاقات دیگران سفارش کرده است[۵]، اما ابن حجر[۶] می‌گوید: ابوقدامه هیچ یک از صحابه و حتی از بزرگان تابعین را ندیده است.[۷]

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۱۸.
  2. بغدادی، م ۴۶۳.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۵.
  4. مدینی، م۵۸۱ در ذیل استیعاب.
  5. نیز ر.ک: نووی، المجموع فی شرح المهذب، ج۱۵، ص۳۶۹؛ شوکانی، نیل الاوطار، ج۶، ص۱۰۱؛ و به اختصار، ابن ماکولا، الاکمال، ج۴، ص۷۹.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۵.
  7. خانجانی، قاسم، مقاله «زعبل»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۹۰-۳۹۱.